ชอบฉากที่พระเอกในชุดสูทดำเดินเข้ามาในห้องโรงพยาบาลพร้อมลูกน้อง ดูมีมาดมากและกล้าเผชิญหน้ากับแม่เลี้ยงใจร้าย ส่วนนางเอกที่นอนอยู่บนเตียงมีรอยฟกช้ำน่าสงสารมาก เรื่องไม่มีใครรักลูกตั้งแต่เกิด ยกเว้นพ่อนะ สะท้อนปัญหาครอบครัวได้ดีจริงๆ อยากให้ตอนต่อไปพระเอกช่วยนางเอกให้พ้นจากครอบครัวนี้
ฉากนี้แสดงถึงความขัดแย้งในครอบครัวได้ชัดเจนมาก แม่เลี้ยงพยายามข่มขู่ลูกเลี้ยงขณะที่พ่อเลี้ยงยืนอยู่ข้างๆ แต่ไม่กล้าทำอะไร พระเอกที่เข้ามาช่วยดูเหมือนจะเป็นความหวังเดียวของนางเอก เรื่องไม่มีใครรักลูกตั้งแต่เกิด ยกเว้นพ่อนะ ทำให้เห็นว่าการมีพ่อที่ดีสำคัญแค่ไหนในสถานการณ์แบบนี้
ชอบการจัดฉากในห้องโรงพยาบาลที่ทำให้รู้สึกอึดอัดและตึงเครียด แม่เลี้ยงแสดงอารมณ์โกรธได้สมจริงมาก ส่วนพระเอกดูเย็นชาแต่มีพลังในการปกป้องนางเอก เรื่องไม่มีใครรักลูกตั้งแต่เกิด ยกเว้นพ่อนะ เป็นประเด็นที่โดนใจคนดูมาก อยากให้ตอนต่อไปมีการแก้แค้นแม่เลี้ยงใจร้ายนี้
พ่อเลี้ยงในเรื่องนี้ดูอ่อนแอและยอมตามใจภรรยาจนน่าหงุดหงิด ไม่กล้าปกป้องลูกเลี้ยงของตัวเองเลย ต่างจากพระเอกที่กล้าเข้ามาช่วยแม้ไม่ใช่พ่อแท้ๆ เรื่องไม่มีใครรักลูกตั้งแต่เกิด ยกเว้นพ่อนะ ทำให้เห็นว่าการเป็นพ่อที่ดีไม่ใช่แค่สายเลือดแต่คือการกระทำ ฉากนี้ทำให้คนดูรู้สึกโกรธพ่อเลี้ยงมาก
พระเอกในชุดสูทดำดูเท่มากที่มาช่วยนางเอกในสถานการณ์คับขัน กล้าเผชิญหน้ากับแม่เลี้ยงใจร้ายและพ่อเลี้ยงที่อ่อนแอ เรื่องไม่มีใครรักลูกตั้งแต่เกิด ยกเว้นพ่อนะ ทำให้เห็นความสำคัญของคนที่พร้อมจะปกป้องผู้อื่นแม้ไม่ใช่ญาติ ฉากนี้ทำให้คนดูรู้สึกมีหวังว่านางเอกจะรอดจากครอบครัวนี้