การเผชิญหน้าและความริษยา
รอยยิ้มที่ซ่อนความเจ็บปวด
ชอบมุมกล้องที่จับสีหน้าของตัวละครหญิงในชุดเขียวอ่อน ยิ้มทั้งที่สถานการณ์ตึงเครียดมาก ดูเหมือนเธอจะแบกรับอะไรไว้เยอะมาก การแสดงสีหน้าละเอียดอ่อนแบบนี้หาได้ยากในละครทั่วไป เยียนจือ ทำได้ดีมากในการสื่ออารมณ์โดยไม่ต้องพึ่งคำพูดเยอะ ฉากในห้องโถงที่ทุกคนจ้องมองกัน ช่างสร้างความกดดันให้คนดูรู้สึกอึดอัดตามไปด้วย
เมื่อแม่ทัพเข้ามาเปลี่ยนเกม
ฉากที่แม่ทัพสุ่ยเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ช่างเปลี่ยนบรรยากาศจากตึงเครียดเป็นลุ้นระทึกทันที สีหน้าของเขาที่ดูขบขันแต่แฝงความน่ากลัว ทำให้เดาทางไม่ถูกเลยว่าเขาจะเล่นบทไหนกันแน่ การแสดงของนักแสดงคนนี้ใน เยียนจือ น่าประทับใจมาก โดยเฉพาะตอนที่เขาชี้หน้าคนอื่นแล้วหัวเราะ ช่างทำให้คนดูขนลุกซู่
ความเงียบที่ดังกว่าเสียงตะโกน
ชอบช่วงที่พระเอกในชุดดำยืนนิ่งๆ แต่สายตากลับสื่ออารมณ์ได้มหาศาล ไม่ต้องพูดอะไรเลยแต่คนดูรู้ทันทีว่าเขาโกรธหรือห่วงใยแค่ไหน ฉากแบบนี้ใน เยียนจือ ทำออกมาได้ทรงพลังมาก การจับภาพระยะใกล้ที่เห็นรายละเอียดดวงตา ทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ ดราม่าแบบนี้ดูแล้วน้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว
ชุดสวยแต่ใจสลาย
ต้องชมเรื่องเครื่องแต่งกายใน เยียนจือ ที่สวยงามและเข้ากับบุคลิกตัวละครมาก โดยเฉพาะชุดของหญิงสาวในชุดฟ้าที่ดูเรียบง่ายแต่สื่อถึงความทุกข์ทรมานได้ดี ฉากที่เธอถูกกอดแล้วร้องไห้ ช่างทำให้ใจเราสลายตามไปด้วย การแสดงที่สมจริงขนาดนี้ทำให้ลืมไปเลยว่ากำลังดูละครอยู่ อยากดูต่อว่าเรื่องราวจะจบลงอย่างไร
ดาบที่สั่นไหวในมือเธอ
ฉากที่หญิงสาวในชุดฟ้าถือดาบด้วยมือที่สั่นเทา ช่างสะท้อนความขัดแย้งในใจได้ชัดเจนมาก สายตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาแต่ยังพยายามเข้มแข็ง ทำให้คนดูอย่างเราใจสั่นตามไปด้วย การแสดงใน เยียนจือ เรื่องนี้กินใจจริงๆ โดยเฉพาะช่วงที่พระเอกเข้ามาโอบกอดเธอไว้ ความอบอุ่นที่ส่งผ่านหน้าจอทำให้ลืมหายใจไปชั่วขณะ ฉากดราม่าแบบนี้ดูแล้วอินสุดๆ