ฉากเปิดมาด้วยอารมณ์แตกสลายของนางเอกที่ดูหวาดกลัวสุดขีด ตัดสลับกับหญิงแว่นที่ดูนิ่งและควบคุมสถานการณ์ได้อย่างน่าขนลุก การยื่นน้ำให้ดื่มไม่ใช่ความปรารถนาดี แต่เหมือนการบังคับกลืนความจริงที่โหดร้าย แสงสีฟ้าเย็นยะเยือกยิ่งขับเน้นความรู้สึกโดดเดี่ยวและไร้ทางหนี ดูแล้วรู้สึกอึดอัดตามตัวละครมาก เหมือนกำลังดู คิดว่าเป็นฝ่ายล่า ดันตกเป็นเหยื่อ ที่คนดูก็คาดเดาไม่ได้ว่าใครคือผู้ชนะตัวจริง ฉากนี้เล่นกับจิตวิทยาคนดูได้ดีมากจนต้องกดดูต่อทันที