ดูแล้วใจสั่นมากค่ะ ฉากเปิดมาด้วยหญิงสาวปากเปื้อนเลือดในชุดฟ้าอ่อน นั่งเหงาใต้ต้นซากุระ ช่างงดงามแต่เจ็บปวดเหลือเกิน พอชายชุดเขียวเดินผ่านโดยไม่ไยดี ยิ่งตอกย้ำความร้าวราน แต่พอตัดภาพไปฉากต่อสู้ในป่าไผ่และฉากกอดแน่นกลางแสงสลัว กลับทำให้รู้ว่าความรักของพวกเขาซับซ้อนแค่ไหน โดยเฉพาะตอนผู้ชายถือผ้าเช็ดหน้าเปื้อนเลือดแล้วสีหน้าเปลี่ยนไป ช่างเป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่กินใจสุดๆ ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วติดหนึบ ไม่อยากกดหยุดเลย เรื่องทะลุมิติมาเผลอยั่วฝ่าบาทซะงั้น นี้เล่นกับอารมณ์คนดูเก่งมากค่ะ