ฉากต่อสู้ระหว่างหนุ่มสิงโตกับอสูรกวางคือดุเดือดมาก เล็บกับเขาชนกันจนประกายไฟกระจาย คนดูในอัฒจันทร์ยังกลั้นหายใจเลย พอสาวผมทองใช้เวทมนตร์แปลงร่างกลับเท่านั้นแหละ น้ำตาจะไหล ความสัมพันธ์ของพวกเขาลึกซึ้งเกินคาด ในนักบุญหวนคืน ๑๘ ฉากนี้คือพีคที่สุดจริงๆ อยากดูต่อทันทีว่าใครคือศัตรูตัวจริงกันแน่
ไม่คิดเลยว่ายูนิคอร์นตาแดงจะโผล่มากลางสนามประลอง มันดูอันตรายแต่สวยงามแปลกตา สาวชุดน้ำเงินนิ่งมากตอนเห็นสัตว์เทพออกมา แสดงว่าเธอควบคุมทุกอย่างได้หมดเลยไหมนะ พล็อตเรื่องในนักบุญหวนคืน ๑๘ นี่หักมุมตลอดเวลาดูแล้วไม่เบื่อเลย อยากให้ฉายต่อเร็วๆ อยากรู้เบื้องหลังพลังของเธอจริงๆ
หนุ่มเกราะดำแพ้คาสนามแบบน่าเสียดายมาก ตอนแรกดูแข็งแกร่งสุดๆ แต่พอเจอมหาเวทของสาวผมทองเข้าไปก็หมดสภาพทันที สีหน้าตอนเห็นอสูรกวางกลายเป็นมนุษย์ช่างน่าจดจำ ความเจ็บปวดกับความประหลาดใจผสมกันได้ดีมาก ในนักบุญหวนคืน ๑๘ ฉากนี้สอนให้รู้ว่าอย่าประเมินคู่แข่งเด็ดขาดเลย
ฉากแปลงร่างจากอสูรกวางเป็นคุณลุงผมขาวคือซึ้งกินใจมาก แสงสีทองล้อมรอบตัวเขาดูศักดิ์สิทธิ์สุดๆ สาวผมทองโอบกอดเขาทั้งน้ำตา แสดงว่ารอคอยวันนี้นานแค่ไหนกันแน่ ความรักข้ามสายพันธุ์แบบนี้หาดูยากมาก ในนักบุญหวนคืน ๑๘ ทำออกมาได้ละเอียดอ่อนมาก คนดูอย่างเราอินไปตามๆ กันเลย
เครื่องแต่งกายของตัวละครแต่ละคนคือวิจิตรตระการตามาก โดยเฉพาะชุดเกราะของหนุ่มสิงโตกับชุดเดรสของสาวผมทอง เข้ากับบรรยากาศสนามประลองโบราณได้ดีสุดๆ ฉากหลังก็ยิ่งใหญ่อลังการงานสร้างมาก ในนักบุญหวนคืน ๑๘ เรื่องนี้ลงทุนสูงจริงๆ ดูแล้วรู้สึกเหมือนหลุดไปในโลกแฟนตาซีเลย อยากไปเที่ยวบ้าง
สายตาของอสูรกวางตอนต่อสู้ดูดุร้ายมาก แต่พอโดนเวทมนตร์แล้วกลับดูอ่อนโยนทันที การแสดงสีหน้าของนักแสดงที่เป็นอสูรทำได้ดีมากผ่านเทคนิคพิเศษ เลยรู้สึกร่วมไปด้วย ตอนกลายเป็นมนุษย์ยิ่งซึ้งใหญ่ ในนักบุญหวนคืน ๑๘ ฉากนี้คือจุดเปลี่ยนสำคัญที่สุดของเรื่องเลยจริงๆ น่าติดตามมาก
เพลงประกอบตอนฉากดราม่าคือเพราะมาก ช่วยดึงอารมณ์คนดูได้สุดๆ ตอนสาวผมทองเดินเข้าไปหาอสูรกวางดนตรีค่อยๆ เบาลงแล้วค่อยพีคตอนแปลงร่าง รู้สึกขนลุกเลย ในนักบุญหวนคืน ๑๘ งานเสียงก็ไม่ได้แพ้งานภาพเลย อยากโหลดมาฟังตอนนอนบ้างจังเลย
ใครว่าฉากต่อสู้จะมีแต่ความรุนแรง เรื่องนี้แฝงความอบอุ่นไว้ด้วย ตอนสาวผมทองรักษาหนุ่มเกราะดำด้วยเวทสีเขียวก็สวยแปลกตาดี แต่จุดพีคคือตอนช่วยอสูรกวางต่างหาก ความเมตตาของเธอคือหัวใจสำคัญ ในนักบุญหวนคืน ๑๘ สอนเรื่องความให้อภัยได้ดีมากเลยจริงๆ
ฉากคนดูในอัฒจันทร์วิ่งหนีตอนยูนิคอร์นออกมาคือตลกนิดๆ แต่ก็เพิ่มความตื่นเต้นได้ดีมาก บรรยากาศความโกลาหลในสนามประลองทำออกมาได้สมจริงมาก ฝุ่นฟุ้งกระจายไปหมด ในนักบุญหวนคืน ๑๘ เก็บรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ได้ดีมาก ไม่ทิ้งฉากหลังให้ว่างเปล่าเลยจริงๆ
ตอนจบฉากนี้ทำเอาใจหายมาก คุณลุงผมขาวมองหน้าสาวผมทองแบบตื้นตันจนน้ำตาไหล ใครที่ดูนักบุญหวนคืน ๑๘ มาตั้งแต่ต้นคงรู้เลยว่าพวกเขารอกันมานานแค่ไหน ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็ช่างน่าค้นหาจริงๆ อยากให้ตอนต่อไปเฉลยเร็วๆ เลยค่ะ
รีวิวตอนนี้
ดูเพิ่มเติม