ฉากเปิดเรื่องใน บาปรักพันปี ทำเอาขนลุกทันที มือที่เปื้อนเลือดกับทองคำที่ไหลเยิ้มมันสื่อถึงความพินาศของอำนาจได้ชัดเจนมาก การที่กษัตริย์องค์ใหม่นั่งยิ้มอย่างพอใจในขณะที่ราชินีต้องทนทุกข์ทรมานอยู่บนพื้น มันช่างโหดร้ายแต่ก็ดึงดูดให้ติดตามต่อไม่ไหว อยากรู้ว่าจุดจบของทรราชจะเป็นอย่างไร
ดู บาปรักพันปี แล้วรู้สึกจุกอกแทนตัวละครหญิงจริงๆ สีหน้าตอนที่เธอกรีดร้องและถูกเหยียบย่ำมันสมจริงจนน่ากลัว การแสดงออกทางสีตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความแค้น มันทำให้คนดูอย่างเราอยากกระโดดเข้าไปช่วยเลย ฉากนี้บอกเลยว่าผู้กำกับเล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมาก
ชอบดีไซน์เครื่องแต่งกายใน บาปรักพันปี มาก โดยเฉพาะชุดเกราะทองของทหารที่ดูทรงพลังตัดกับชุดสีขาวของราชินีที่เปื้อนเลือด มันเหมือนสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ที่ถูกทำลายโดยอำนาจบาตรใหญ่ ฉากที่ทหารเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันมันทำให้รู้สึกเกลียดตัวละครนี้ขึ้นมาทันทีเลย
ฉากที่ราชินีกรีดร้องสุดเสียงใน บาปรักพันปี มันคือจุดพีคที่แท้จริง เสียงร้องที่ผสมผสานกับความเจ็บปวดทางกายและใจ มันสะท้อนออกมาทางสีหน้าที่บิดเบี้ยวได้อย่างน่าตกใจ เลือดที่ไหลอาบหน้ากับความสิ้นหวังในดวงตา ทำให้ฉากนี้กลายเป็นฉากที่จำไม่ลืมจริงๆ
ช็อตกล้องที่ถ่ายจากมุมสูงลงมาที่ร่างของราชินีใน บาปรักพันปี มันให้ความรู้สึกโดดเดี่ยวและสิ้นหวังมาก ร่างเล็กๆ ที่นอนกองอยู่กับพื้นหินอ่อนกว้างใหญ่กับเลือดที่กระจายตัว มันเหมือนภาพวาดที่งดงามแต่โหดร้าย ฉากนี้บอกเล่าเรื่องราวของการสูญเสียอำนาจได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลย