ดูแล้วจุกอกมากค่ะ ฉากที่สาวน้อยนั่งตักพี่ผมขาวแล้วจูบกันมันช่างเย้ายวนใจสุดๆ น้ำตาเธอไหลขณะมองตาเขาทำให้รู้ว่าความรักครั้งนี้ไม่ง่ายเลย แม้จะมีฉากหวานกับคนใส่ผ้ากันเป้อนแต่ใจเราเทให้คู่หลักค่ะ การแสดงในพันธสัญญาสนธยาละเอียดอ่อนมาก โดยเฉพาะแววตาที่สื่ออารมณ์ได้โดยไม่ต้องพูดอะไรเลยสักคำ อยากดูต่อเรื่อยๆจนจบเรื่องเลยจริงๆค่ะ
ต้องชมทีมโปรดักชั่นเลยว่างานภาพสวยมาก แสงสีฟ้าตัดกับผมสีขาวของพี่ผมขาวดูเย็นชาแต่ซ่อนความร้อนรนไว้ข้างใน ชุดกระโปรงลายสก๊อตของสาวน้อยก็เข้ากับบุคลิกน่ารักๆ ได้ดี ฉากจูบในพันธสัญญาสนธยาถ่ายมุมใกล้จนเห็นขนตาเลยนะ รู้สึกเหมือนเราแอบมองพวกเขาอยู่จริงๆ อยากให้ฉากหวานๆ ยาวกว่านี้หน่อยได้ไหมคะ เพราะดูแล้วเพลินมากจริงๆ
สงสัยจังว่าพี่ผมขาวเป็นมนุษย์หรือไม่ เพราะดูเหมือนจะมีกลไกบางอย่างในร่างกาย ฉากที่เธอจับมือเขาแล้วดูเหมือนจะตรวจสอบอะไรบางอย่างทำให้สงสัยว่าเขากำลังเจ็บป่วยหรือต้องการพลังงานกันแน่ เนื้อเรื่องในพันธสัญญาสนธยาน่าติดตามมากค่ะ อยากรู้ว่าชายใส่ผ้ากันเป้อนคือใครกันแน่ เป็นอดีตหรือแค่ความฝันกันแน่ อยากให้เฉลยเร็วๆ
ฉากที่น้ำตาไหลออกมาจากตาสาวน้อยขณะมองพี่ผมขาวทำเราใจสลายมากค่ะ มันมีความรู้สึกผิดผสมกับความรักอย่างลึกซึ้ง การที่เธอกล้าปีนขึ้นไปนั่งตักแล้วกอดเขาแน่นแสดงว่าเธอไม่ต้องการสูญเสียเขาไปอีกแล้ว ดูพันธสัญญาสนธยาแล้วเตรียมทิชชู่ไว้เลยนะคะ โมเมนต์นี้กินใจสุดๆ ใครที่ใจอ่อนห้ามดูตอนดึกเด็ดขาดเลย
ชอบการแต่งหน้าของพี่ผมขาวมากค่ะ เฉดสีแดงรอบดวงตาดูอันตรายแต่ก็เศร้าลึกๆ เครื่องประดับคอสีดำเข้ากับเสื้อขาวได้สมบูรณ์แบบมาก ดูแล้วรู้เลยว่าตัวละครนี้มีความลับซ่อนอยู่เยอะมากในพันธสัญญาสนธยา สาวน้อยก็น่ารักแบบไม่พยายามเกินไป ใส่แว่นบนหัวคือคิวท์มาก อยากได้ชุดแบบเธอบ้างจังเลยจริงๆค่ะ
การที่เธอโอบคอเขาแล้วจูบกันตรงนั้นคือไฟลุกท่วมจอเลยค่ะ พี่ผมขาวโอบเอวเธอแน่นมากเหมือนกลัวเธอหายไป ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดูซับซ้อนแต่เต็มไปด้วยความห่วงใย ดูแล้วรู้สึกว่ามันไหลลื่นมาก ไม่ขัดเขินเลยแม้แต่นิดเดียว พันธสัญญาสนธยาทำได้ดีมากค่ะ ฉากนี้ดูซ้ำได้หลายรอบจริงๆเลยนะคะ
ความแตกต่างระหว่างความเย็นชาของพี่ผมขาวกับความสดใสของสาวน้อยทำให้เรื่องน่าสนใจมากค่ะ ฉากก่อนหน้านี้ที่ยิ้มกับคนใส่ผ้ากันเป้อนเทียบกับฉากนี้ที่ร้องไห้กับพี่ผมขาวแสดงว่าเธอต้องเลือกอะไรบางอย่าง เนื้อหาในพันธสัญญาสนธยาไม่ได้มีแค่ความรักแต่มีการเสียสละด้วย น่าคิดมากค่ะ ใครชอบแนวนี้ห้ามพลาดเลยนะคะ
ฉากหลังเป็นเมืองตอนกลางคืนกับแสงเทียนทำให้บรรยากาศโรแมนติกสุดๆค่ะ การที่เธอค่อยๆจับมือเขาแล้วมองตากันก่อนจูบมันค่อยเป็นค่อยไปดีมาก ไม่รีบร้อนจนเกินไป ดูแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจแม้เนื้อเรื่องจะดูเศร้าๆก็ตาม พันธสัญญาสนธยาสร้างอารมณ์ร่วมได้ดีจริงๆค่ะ อยากให้มีฉากแบบนี้เยอะๆเลยจริงๆค่ะ
นักแสดงทั้งคู่แสดงได้ธรรมชาติมากค่ะ โดยเฉพาะตอนสาวน้อยกลั้นน้ำตาไม่อยู่แล้วสุดท้ายก็ไหลออกมา พี่ผมขาวก็แสดงสีหน้าเจ็บปวดแต่พยายามเก็บอารมณ์ไว้ดูแล้วอินมาก ดูพันธสัญญาสนธยาแล้วรู้สึกว่าพวกเขาไม่ใช่แค่แสดงแต่เหมือนมีชีวิตจริงๆในนั้นเลย ใครที่มองหาการแสดงดีๆต้องเรื่องนี้เลยค่ะ
โดยรวมแล้วเรื่องนี้ให้อารมณ์ครบมากค่ะ ทั้งหวาน ทั้งเศร้า ทั้งตื่นเต้นอยากรู้เบื้องหลังของพี่ผมขาวว่าแท้จริงแล้วเขาคืออะไรกันแน่ ฉากกอดกันบนเก้าอี้คือโมเมนต์ที่จำไม่ลืมเลย อยากให้ทุกคนลองไปดูพันธสัญญาสนธยากันนะคะ รับรองว่าไม่ผิดหวังแน่นอนค่ะ เรื่องนี้ควรค่าแก่การติดตามจริงๆเลย