ฉากที่ชายหนุ่มนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง เผยให้เห็นบาดแผลสีแดงฉานที่ไหล่ ทำให้คนดูอย่างเราใจสลายจริงๆ สายตาของเขาดูอ่อนล้าแต่ยังคงความมุ่งมั่น ส่วนหญิงสาวในชุดกี่เพ้าสีขาวก็แสดงออกถึงความกังวลอย่างชัดเจน การแสดงใน พันธะเลือด หวนคืนรัก เรื่องนี้กินใจมาก โดยเฉพาะโมเมนต์ที่เธอค่อยๆ ดูแลเขาอย่างเบามือ ช่างเป็นภาพที่สะท้อนความรักที่ลึกซึ้งท่ามกลางความเจ็บปวดได้เป็นอย่างดี
เปิดเรื่องมาด้วยฉากในสวนจีนโบราณที่ดูเงียบสงบ แต่กลับซ่อนความตึงเครียดไว้อย่างมหาศาล ชายหนุ่มในเสื้อกั๊กสีดำนั่งจ้องมองหญิงสาวด้วยสายตาที่ซับซ้อน เหมือนมีอะไรอยากพูด แต่กลับไม่มีเสียงใดๆ ออกมา การถ่ายทำใน พันธะเลือด หวนคืนรัก ใช้แสงและเงาได้ดีมาก ช่วยขับเน้นอารมณ์ของตัวละครให้เด่นชัดขึ้น คนดูแทบจะสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอึดอัดที่ลอยอยู่ในอากาศระหว่างทั้งสองคน
ต้องชื่นชมทีมเครื่องแต่งกายที่เลือกชุดกี่เพ้าสีขาวครีมให้ตัวละครหญิง มันสื่อถึงความบริสุทธิ์และความอ่อนโยนได้อย่างสมบูรณ์แบบ ตัดกับชุดสีดำเข้มของชายหนุ่มที่ดูเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยปริศนา ในเรื่อง พันธะเลือด หวนคืนรัก การแต่งกายไม่ใช่แค่ความสวยงาม แต่เป็นการบอกเล่าตัวตนของตัวละคร ฉากที่เธอยืนถือตลับยาในห้องนอน แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างกระทบชุดสีขาว ดูสวยงามและเศร้าสร้อยในเวลาเดียวกัน
ฉากในห้องนอนคือจุดพีคของอารมณ์เมื่อหญิงสาวค่อยๆ เปิดเสื้อของชายหนุ่มเพื่อดูแลบาดแผล การกระทำที่ช้าและเบามือของเธอ บวกกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสาร ทำให้รู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ใน พันธะเลือด หวนคืนรัก นั้นลึกซึ้งเกินกว่าคำพูด ชายหนุ่มที่ยอมให้เธอเห็นจุดอ่อนและบาดแผลของตัวเอง แสดงให้เห็นว่าเขาวางใจเธอมากแค่ไหน เป็นฉากที่ดูแล้วใจพองโตแม้จะมีความเจ็บปวดปนอยู่
สิ่งที่ชอบที่สุดใน พันธะเลือด หวนคืนรัก คือการแสดงผ่านสายตาของนักแสดงนำ ชายหนุ่มมีแววตาที่ดูเจ็บปวดแต่แฝงด้วยความรักและความหวัง ในขณะที่หญิงสาวมีแววตาที่แสดงความกังวลและความรักอย่างหมดหัวใจ โดยเฉพาะฉากที่เขานอนอยู่บนเตียงแล้วหันมามองเธอ สายตานั้นมันบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดโดยไม่ต้องพึ่งบทพูดเลยแม้แต่น้อย การแสดงระดับนี้หาชมได้ยากจริงๆ ในยุคปัจจุบัน