ฉากเปิดเรื่องในพระชายาตัวปลอม ล้มบัลลังก์เถื่อน ทำเอาขนลุกซู่ นางเอกชุดแดงยืนตระหง่านเหนือบัลลังก์ สายตาเยือกเย็นแต่แฝงความเจ็บปวด การแสดงสีหน้าของเธอเปลี่ยนจากนิ่งสงบเป็นระเบิดอารมณ์ได้อย่างน่าทึ่ง ฉากที่เธอเดินผ่านศพผู้คนช่างทรงพลัง เหมือนราชินีผู้กลับมาทวงคืนทุกอย่างด้วยตัวเอง
เห็นฮ่องเต้ชุดเหลืองนอนร้องโหยหวนแล้วสะใจสุดๆ ในพระชายาตัวปลอม ล้มบัลลังก์เถื่อน ฉากนี้คือจุดพีคที่คนดูรอคอย การที่เขาพยายามตะเกียกตะกายแต่ไร้แรงสู้ แสดงถึงความพ่ายแพ้ที่สมบูรณ์ นางเอกไม่ต้องลงมือเอง แค่ยืนมองก็เพียงพอแล้ว ความยุติธรรมมาถึงแล้วจริงๆ
ฉากที่นางเอกชุดแดงช่วยหญิงชุดชมพูเดินผ่านซากปรักหักพังในพระชายาตัวปลอม ล้มบัลลังก์เถื่อน ช่างอบอุ่นหัวใจ ท่ามกลางความโกลาหล เธอยังไม่ลืมเพื่อนรัก การจับมือกันเดินผ่านความตายแสดงถึงพลังแห่งมิตรภาพที่แข็งแกร่งกว่าอำนาจใดๆ ฉากนี้ทำให้ร้องไห้หนักมาก
ต้องชมทีมสร้างในพระชายาตัวปลอม ล้มบัลลังก์เถื่อน ที่จัดฉากวังได้สมจริงมาก ทุกมุมมีรายละเอียด ตั้งแต่ธงเหลืองที่ปลิวไสว ไปจนถึงเก้าอี้ที่ล้มระเนระนาด แสงแดดที่สาดส่องลงมาบนซากปรักหักพังสร้างบรรยากาศโศกนาฏกรรมได้อย่างสมบูรณ์แบบ ดูแล้วเหมือนย้อนเวลาไปในอดีต
เสียงดนตรีในพระชายาตัวปลอม ล้มบัลลังก์เถื่อน ช่วงฉากนี้ช่างเหมาะสมเหลือเกิน ทำนองเศร้าสลดแต่ทรงพลัง ช่วยขับเน้นอารมณ์ของนางเอกได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะตอนที่เธอหันมองฮ่องเต้เป็นครั้งสุดท้าย ดนตรีดังขึ้นพอดี ทำเอาใจสลายตามไปด้วยเลย