ดูแล้วใจพองโตมากกับฉากที่ราชินีใช้เวทมนตร์สีชมพูรักษาแผลใจให้ชายหูกระต่าย ความอ่อนโยนของเธอช่างตัดกับบรรยากาศวังที่ดูเคร่งขรึมได้อย่างลงตัว โดยเฉพาะตอนจับแก้มแล้วเขาร้องไห้ น้ำตาไหลตามเลย เรื่องราวใน พากย์เสียง นางร้ายในโลกโอโตเมะ ทำให้เห็นว่าการให้อภัยและการเข้าใจกันสำคัญแค่ไหน ดูใน เน็ตชอร์ต แล้วติดหนึบจนวางไม่ลงจริงๆ