ดูแล้วใจสั่นมากตอนพระเอกเดินเข้าไปหาในคุก แสงเงาที่ส่องผ่านลูกกรงมันช่างสื่ออารมณ์ได้ดีเหลือเกิน นางเอกที่ดูอ่อนแอแต่แววตามีความหวัง พระเอกที่ดูเย็นชาแต่การกระทำกลับอ่อนโยน การกอดกันครั้งนี้มันเหมือนการปลอบประโลมที่ไร้คำพูด ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วอินมากจริงๆ
ชอบการวางตัวละครมาก พระเอกที่ดูน่ากลัวในชุดดำ แต่พออยู่กับนางเอกกลับดูอบอุ่น ส่วนนางเอกที่ดูบอบบางแต่กลับมีความเข้มแข็งซ่อนอยู่ ฉากที่เธอวิ่งเข้าไปกอดเขาทั้งที่ยังอยู่ในชุดนักโทษ มันแสดงให้เห็นว่าความรักชนะทุกอุปสรรคจริงๆ
ฉากในวังทำออกมาได้ละเอียดมาก ตั้งแต่เครื่องแต่งกายของตัวละครจนถึงการจัดวางฉาก แสงเทียนที่ส่องสว่างในฉากมืดทำให้ดูมีมิติ การที่พระเอกเดินผ่านทหารยามที่โค้งคำนับ แสดงให้เห็นถึงอำนาจและบารมีของเขาได้เป็นอย่างดี
ตอนนางเอกเปลี่ยนจากชุดนักโทษมาเป็นชุดสีฟ้าอ่อน สวยจนพูดไม่ออกเลย เครื่องประดับผมที่วิจิตรบรรจงกับรอยยิ้มที่สดใส มันช่างต่างจากฉากในคุกอย่างสิ้นเชิง การแสดงออกของเธอดูมีความสุขจริงๆ ที่ได้กลับมาอยู่ในวัง
ดูแล้วสงสัยว่าความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกกับนางเอกเป็นยังไงกันแน่ เขาช่วยเธอออกมาจากคุก แต่ทำไมถึงดูมีระยะห่างบ้าง? ฉากที่เขามองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก มันทำให้คนดูอย่างเราต้องติดตามต่อว่าเรื่องราวจะเป็นยังไง