ฉากเปิดที่โรงพยาบาลดูสมจริงมาก แต่พอเข้าเรื่องในห้องพักผู้ป่วยเท่านั้นแหละ อารมณ์พุ่งปรี๊ดเลย! คุณยายกับหลานสาวคุยกันด้วยแววตาที่บอกเล่าเรื่องราวมากมาย โดยเฉพาะตอนที่คุณยายหยิบรูปถ่ายเก่าๆ ขึ้นมาดู มันช่างเป็นช่วงเวลาที่บีบหัวใจสุดๆ ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนซับซ้อนและเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ ดูแล้วน้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว เรื่องราวในรักที่ไม่ได้เป็นของฉัน ทำให้เราเข้าใจว่าบางครั้งความจริงก็โหดร้ายเกินกว่าจะยอมรับได้ แต่การได้เผชิญหน้ากับมันคือจุดเริ่มต้นของการเยียวยา