ฉากเปิดเรื่องในวิศวกรทะลุมิติ พลิกแผ่นดิน ทำได้ดีมาก บรรยากาศตลาดโบราณดูมีชีวิตชีวา การที่นางเอกเดินเข้าไปหาช่างตีเหล็กเพื่อขอความช่วยเหลือ แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญและเด็ดเดี่ยวของเธอ สีหน้าของช่างตีเหล็กที่เปลี่ยนจากสงสัยเป็นยอมรับ ทำให้คนดูรู้สึกถึงมิตรภาพที่กำลังก่อตัวขึ้น ท่ามกลางความวุ่นวายของบ้านเมือง การตัดสินใจครั้งนี้คงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวใหญ่โตแน่นอน
ชอบฉากที่นางเอกยื่นจดหมายให้ทหารยามมาก มันสื่อถึงอำนาจบางอย่างที่เธอถือครองอยู่ แต่พอมาฉากนั่งคุยกับพระเอกในร้านน้ำชา บรรยากาศกลับเปลี่ยนไปเป็นความตึงเครียดที่มองไม่เห็น การที่พระเอกยื่นจดหมายคืนให้เธอแล้วสีหน้าเธอเปลี่ยนไปทันที ชวนให้สงสัยว่าข้างในเขียนอะไรกันแน่ วิศวกรทะลุมิติ พลิกแผ่นดิน เล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก อยากรู้ตอนต่อไปจริงๆ ว่าเธอจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไร
ต้องยอมรับว่าเคมีระหว่างนางเอกกับพระเอกในเรื่องนี้เข้ากันได้ดีมาก แม้ฉากแรกจะดูห่างเหิน แต่พอได้นั่งคุยกัน สายตาที่พวกเขามองกันมันบอกอะไรได้มากมาย พระเอกดูเป็นคนที่สุขุมและวางแผนล่วงหน้า ในขณะที่นางเอกดูมุ่งมั่นและมีความลับซ่อนอยู่ การแสดงออกทางสีหน้าของทั้งคู่ในฉากจบที่ทำเอาคนดูต้องหยุดหายใจ วิศวกรทะลุมิติ พลิกแผ่นดิน สร้างความคาดหวังให้คนดูได้เก่งมาก
สิ่งที่ชอบที่สุดในวิศวกรทะลุมิติ พลิกแผ่นดิน คือการใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่นเครื่องประดับบนศีรษะของนางเอกที่วิจิตรบรรจง หรือชุดเกราะของทหารที่ดูสมจริง แม้แต่ฉากการตีเหล็กก็ทำออกมาได้ดิบและสมจริงมาก ฉากที่นางเอกหยิบก้อนเงินวางบนโต๊ะแล้วช่างตีเหล็กเปลี่ยนท่าทีทันที มันสื่อถึงอำนาจของเงินตราในยุคโบราณได้ดีมาก การสร้างโลกในเรื่องนี้ทำออกมาได้เนียนตาและน่าเชื่อถือสุดๆ
ตอนแรกคิดว่าเรื่องนี้จะเดินไปเรื่อยๆ แบบชิลล์ๆ แต่พอมาถึงฉากที่พระเอกยื่นจดหมายให้แล้วนางเอกอ่านเสร็จแล้วสีหน้าเปลี่ยนไปทันที มันทำให้คนดูต้องกลับมาคิดใหม่ว่าจริงๆ แล้วเรื่องมันซับซ้อนกว่าที่เห็น วิศวกรทะลุมิติ พลิกแผ่นดิน ไม่ยอมให้คนดูเดาทางง่ายๆ เลย ฉากจบที่เธอจ้องมองจดหมายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสนและความโกรธ มันทำให้คนดูต้องรอคอยตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ ว่าเธอจะตัดสินใจอย่างไรต่อไป