PreviousLater
Close

สามีที่ฉันเก็บมา ตอนที่ 53

2.0K2.1K

สามีที่ฉันเก็บมา

ซูอิ๋นต้องแต่งงานสายฟ้าแลบเพื่อรักษาอำนาจของซูกรุ๊ป ไม่ให้แม่เลี้ยงแย่งไป เธอจึงสุ่มคว้าชายหนุ่มที่ทั้งหล่อแต่ดูเหมือนจะจนที่สุดหน้าสำนักงานทะเบียนสมรสมาแต่งงานด้วย เย่เสวียนอี้ แต่หลังแต่งงาน เธอกลับพบว่า ผู้ชายคนนี้ไม่เพียงมีฝีมือทางการแพทย์น่าทึ่งเท่านั้น ยังมีคนเรียกเขาลับหลังว่า "คุณชาย" อีกด้วย
  • Instagram
รีวิวตอนนี้

ความกดดันบนโต๊ะอาหาร

ฉากนี้ทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดแทนตัวละครหญิงมากเลยค่ะ สีหน้าที่เธอแสดงออกมาบอกว่าไม่ต้องการดื่มแต่ก็จำเป็นต้องทำเพราะสถานการณ์บังคับไม่ให้ปฏิเสธใดๆทั้งสิ้น จริงๆแล้วเธอไม่ชอบดื่มแอลกอฮอล์อยู่แล้วแต่ต้องจำยอม เขาใส่สูทขาวพยายามบังคับขู่เข็ญด้วยคำพูดหวานๆแต่แฝงความหมายร้ายแรงอย่างแนบเนียนมาก บรรยากาศในสามีที่ฉันเก็บมาตอนนี้อินมากค่ะ อยากให้จบฉากนี้เร็วๆเลยจริงๆ มองเห็นความกดดันที่ลอยออกมาจากจอเลยนะคะ

สูทขาวน่ารำคาญที่สุด

ตัวละครเขาใส่สูทขาวนี่ทำหน้าตาเย่อหยิ่งน่าหมั่นไส้จริงๆค่ะ พยายามแสดงอำนาจข่มคนอื่นบนโต๊ะอาหารโดยเฉพาะเธอที่นั่งตรงข้ามที่ดูอ่อนแอกว่า แม้จะยิ้มแต่สายตาไม่ยิ้มเลยสักนิด ดูแล้วรู้ทันทีว่าเป็นตัวร้ายในเรื่องสามีที่ฉันเก็บมาแน่นอนค่ะ อยากเห็นตอนเธอเอาคืนบ้างจังว่าเธอจะจัดการกับคนแบบนี้ได้อย่างไรบ้าง

การดื่มที่ไม่เต็มใจ

ฉากเทไวน์ลงแก้วแล้วบังคับให้ดื่มมันสะท้อนวัฒนธรรมการทำงานที่แย่ๆได้ดีมากค่ะ เธอจับแก้วด้วยมือที่สั่นเล็กน้อยแสดงถึงความกลัวและความกดดันอย่างชัดเจน พวกเขาทั้งสองคนนั่งมองเหมือนรอผลลัพธ์นี้มานานแล้ว นี่ไม่ใช่มื้ออาหารธรรมดาแต่เป็นการต่อรองผลประโยชน์ในสามีที่ฉันเก็บมาชัดๆเลยค่ะ

คุณชายผมขาวน่ากลัว

คุณชายผมขาวใส่สูทเทาไม่ค่อยพูดแต่ดูน่ากลัวที่สุดค่ะ นั่งนิ่งๆสังเกตการณ์เหมือนผู้คุมเกมจริงๆ ส่วนอีกคนใส่สูทขาวเป็นแค่ลูกมือที่ออกมาแสดงบทบ้าๆบอๆให้ดูเท่านั้นเอง ฉากนี้ในสามีที่ฉันเก็บมาทำออกมาได้ละเอียดอ่อนมากค่ะ เห็นพลังอำนาจที่มองไม่เห็นลอยอยู่เต็มห้องเลยจริงๆ

สายตาที่ซ่อนความรู้สึก

ชอบการแสดงของนางเอกมากค่ะแม้จะไม่ได้พูดเยอะเลยสักคำ สายตาที่มองออกไปนอกหน้าต่างแล้วกลับมาจ้องแก้วไวน์บอกทุกอย่างว่าเธอคิดอะไรอยู่ ความเงียบของเธอทรงพลังกว่าเสียงตะคอกของเขาใส่สูทขาวเสียอีก ดูสามีที่ฉันเก็บมาตอนนี้อินจนน้ำตาจะไหลเลยค่ะ สงสารเธอจริงๆที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้

มื้ออาหารที่เป็นกับดัก

โต๊ะอาหารวงกลมขนาดใหญ่แต่กลับทำให้รู้สึกแคบลงเรื่อยๆเพราะความกดดันจากคนรอบข้างที่จ้องมองอยู่ อาหารวางเต็มโต๊ะแต่ไม่มีใครกล้ากินจริงๆจังๆ มีแค่การดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เท่านั้นที่เกิดขึ้นซ้ำๆ ฉากนี้ในสามีที่ฉันเก็บมาบอกเล่าเรื่องราวความโหดร้ายของวงการธุรกิจได้ดีมากค่ะ

ชัยชนะชั่วคราวของคนร้าย

เขาใส่สูทขาวดูเหมือนจะพอใจมากหลังจากที่เธอดื่มแก้วนั้นลงไป ยิ้มอย่างผู้ชนะแต่จริงๆแล้วอาจกำลังสร้างศัตรูที่อันตรายที่สุดให้ตัวเองก็ได้ ฉากนี้ในสามีที่ฉันเก็บมาเป็นการปูพื้นสำหรับการกลับมาแก้แค้นในอนาคตค่ะ รอชมตอนต่อไปเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างกับตัวละครเหล่านี้

รายละเอียดเล็กๆที่ทรงพลัง

ชอบตรงที่เธอใช้ผ้าเช็ดปากเช็ดปากเบาๆหลังจากดื่มเสร็จ มันแสดงถึงความพยายามควบคุมสติและไม่อยากแสดงออกให้ใครเห็นความอ่อนแอ แม้แต่การจับแก้วไวน์ก็ยังทำอย่างระมัดระวังที่สุด รายละเอียดเล็กๆน้อยๆในสามีที่ฉันเก็บมาแบบนี้ทำให้คนดูอินมากค่ะ ชอบการแสดงที่ละเอียดแบบนี้

บรรยากาศที่หายใจไม่ออก

ผู้กำกับใช้มุมกล้องแคบๆตอนถ่ายฉากนี้ทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดเหมือนนั่งอยู่บนโต๊ะอาหารนั้นจริงๆ เสียงแก้วไวน์กระทบกันดังชัดเจนในห้วงความเงียบ ยิ่งทำให้รู้สึกกดดันขึ้นไปใหญ่ ดูสามีที่ฉันเก็บมาตอนนี้อาจต้องเตรียมยาแก้เครียดไว้บ้างนะคะเนี่ย เพราะมันเครียดจริงๆเลยค่ะ

จุดเปลี่ยนของเรื่องราวน่าสนใจ

ฉากนี้ดูเหมือนจะเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาใหญ่ๆที่จะตามมาในอนาคตค่ะ การยอมดื่มครั้งนี้ไม่ใช่จุดจบแต่เป็นจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหม่ เธออาจกำลังวางแผนบางอย่างในขณะที่พวกเขาทั้งสองคนกำลังหลงระเริงกับชัยชนะ ดูสามีที่ฉันเก็บมาต่อเลยดีกว่าค่ะ อยากรู้ตอนต่อไปมากๆเลย