นักแสดงทุกคนทำได้ดีมากโดยเฉพาะการสื่อสารผ่านสายตา ไม่ต้องพึ่งคำพูดเยอะก็สื่ออารมณ์ได้ชัดเจน สีหน้าที่เปลี่ยนจากกังวลเป็นมุ่งมั่น แล้วสุดท้ายเป็นความท้าทาย ทำให้คนดูรู้สึกร่วมไปกับตัวละครทุกช่วงเวลา เป็นฉากที่แสดงฝีมือการแสดงได้อย่างยอดเยี่ยมจริงๆ
ชอบโมเมนต์ที่ผู้หญิงชุดดำเดินเข้ามาแล้วบรรยากาศเปลี่ยนทันที ท่าทางมั่นใจและแววตาที่มองอีกฝ่ายเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ การยืนกอดอกแสดงอำนาจอย่างชัดเจน เป็นฉากที่แสดงถึงความเป็นผู้นำและความเป็นศัตรูได้อย่างลงตัว ดูแล้วลุ้นว่าใครจะชนะในเกมอำนาจครั้งนี้
สังเกตไหมว่าตัวละครแต่ละคนมีภาษากายที่ต่างกันชัดเจน คนหนึ่งดูอ่อนไหว อีกคนดูแข็งกร้าว ส่วนอีกคนดูเป็นกลางแต่แฝงความกังวล การแต่งกายก็สื่อสถานะได้ดีมาก ชุดทำงานที่ดูดีแต่ไม่เหมือนกันบอกเล่าตัวตนของตัวละครได้โดยไม่ต้องพูดอะไรออกมาเลยสักคำ
ชอบวิธีที่เรื่องค่อยๆ พัฒนาจากความกังวลเล็กน้อยไปสู่การเผชิญหน้าอย่างเต็มตัว การที่ตัวละครพยายามจะอธิบายแต่ถูกขัดจังหวะทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดไปด้วย เหมือนเราเข้าไปอยู่ในสถานการณ์นั้นจริงๆ ฉากนี้ทำออกมาได้สมจริงมากจนลืมไปเลยว่ากำลังดูซีรีส์อยู่
ฉากเปิดเรื่องในออฟฟิศหรูดูสวยงามแต่แฝงไปด้วยความกดดัน การที่เพื่อนร่วมงานต้องมาดึงแขนไว้แสดงว่าสถานการณ์เริ่มไม่ปกติแล้ว สีหน้าของตัวละครหลักดูจริงจังมาก เหมือนกำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นในบริษัท หวานเกินต้าน ผัวฉันอ่อยไม่พัก ทำให้คนดูรู้สึกอินไปกับความดราม่าที่เกิดขึ้นจริง ๆ ในที่ทำงาน