ฉากเปิดเรื่องช่างบีบหัวใจจนพูดไม่ออก ภาพชายผู้โศกเศร้ากอดสุนัขจิ้งจอกที่กลายเป็นน้ำแข็งท่ามกลางพายุหิมะ สื่อถึงความสูญเสียที่ลึกซึ้งได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดใดๆ ทั้งสิ้น เมื่อตัดภาพมาที่หญิงสาวในชุดเหลืองที่ยืนอยู่กลางตลาดอันคึกคัก แต่แววตากลับว่างเปล่าและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เหมือนวิญญาณที่หลงเหลืออยู่เพียงร่างเปล่า การเปลี่ยนผ่านจากความสุขในอดีตสู่ความจริงอันโหดร้ายที่ทำลายทุกสิ่งช่างน่ากลัวมาก เรื่องราวใน เงาแค้นกลิ่นอายปีศาจ เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งกาจจริงๆ โดยเฉพาะฉากที่เมืองทั้งเมืองลุกเป็นไฟในขณะที่เธอนั่งอยู่ในเกี้ยว น้ำตาที่ไหลรินนั้นสื่อถึงความรู้สึกผิดและความสิ้นหวังได้ชัดเจนที่สุด