ชอบฉากที่นางเอกนั่งดื่มชาคนเดียวในสวน ชุดขาวของเธอตัดกับพื้นหลังสีเขียวอย่างสวยงาม แต่แววตากลับว่างเปล่าและเหงาจับใจ ฉากนี้ใน เถ้ารักในโรงงิ้ว สื่อถึงความโดดเดี่ยวได้ดีมาก แม้จะมีคนรับใช้คอยดูแลแต่ดูเหมือนเธอจะขาดใครบางคนไป
ตัวละครทหารในชุดสีน้ำเงินยืนมองคู่บ่าวสาวด้วยสายตาที่ซับซ้อนมาก ไม่ต้องพูดอะไรเลยแต่เรารู้สึกได้ถึงความน้อยใจและความรักที่ซ่อนอยู่ ฉากนี้ใน เถ้ารักในโรงงิ้ว ทำออกมาได้ละเอียดอ่อนมาก การแสดงออกทางสีหน้าของเขาน่าประทับใจจริงๆ
ฉากที่คนรับใช้สองคนกระซิบกระซาบกันทำให้รู้สึกว่ามีอะไรซ่อนอยู่ รอยยิ้มของพวกเธออาจหมายถึงความหวังหรืออาจเป็นความสงสารต่อเจ้านาย เรื่องราวใน เถ้ารักในโรงงิ้ว น่าสนใจตรงที่มีความลับมากมายที่ค่อยๆ ถูกเปิดเผยผ่านรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้
ชอบการออกแบบฉากและเครื่องแต่งกายใน เถ้ารักในโรงงิ้ว มาก ถนนหินโบราณ โบสถ์เก่าแก่ และชุดกี่เพ้าที่สวยงามทุกอย่างดูสมจริงและพาเราย้อนเวลากลับไปในยุคอดีต การเดินเรื่องช้าๆ ทำให้เราได้ซึมซับบรรยากาศอย่างเต็มที่
ฉากที่เจ้าสาวเช็ดน้ำตาด้วยผ้าเช็ดหน้าสีขาวทำให้ใจเจ็บมาก เธอพยายามเข้มแข็งแต่ความเศร้ามันล้นออกมาจนได้ ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนใน เถ้ารักในโรงงิ้ว ทำให้เราเอาใจช่วยตัวละครหลัก อยากให้เธอมีความสุขสักที