ฉากเปิดด้วยหญิงสาวในชุดกี่เพ้าสีเขียวที่ดูเศร้าลึกซึ้ง น้ำตาไหลรินขณะยืนเคียงข้างชายหนุ่มในสูทดำแวววาว ความตึงเครียดระหว่างทั้งคู่สัมผัสได้แม้ไม่มีคำพูด จากนั้นภาพตัดย้อนอดีตไปยังคืนที่โศกนาฏกรรมเกิดขึ้น เด็กน้อยยิ้มหวานท่ามกลางกองไฟ ขณะที่ผู้ใหญ่รอบข้างกลับมีสีหน้าเจ็บปวด ช่างเป็นความขัดแย้งที่บีบหัวใจจริงๆ การเล่าเรื่องในเมียผมใครอย่าแตะ ทำได้ดีมากในการใช้ภาพแทนคำพูด อารมณ์พุ่งพล่านจนคนดูกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ฉากไฟที่ลุกโชนไม่ใช่แค่แสงสว่าง แต่เป็นสัญลักษณ์ของความจริงที่กำลังถูกเผาผลาญ