ฉากเริ่มต้นของเมื่อข้าถูกระบบภรรยาผูกติด ทำเอาคนดูอย่างเราใจสั่นทันที เห็นตัวละครหลักนั่งร้องไห้ท่ามกลางซากปรักหักพัง บรรยากาศหม่นหมองผสมกับแสงออโรร่าสีเขียวช่างสวยงามแต่เจ็บปวด การแสดงสีหน้าของนางเอกชุดขาวแดงที่พยายามจะลุกขึ้นสู้ทั้งที่ร่างกายบอบช้ำ มันสื่อถึงความพยายามที่ไม่ยอมแพ้ได้ดีมาก ดูแล้วรู้สึกอินไปกับความทุกข์ทรมานของพวกเขาจริงๆ
กำลังดราม่าหนักมากอยู่ดีๆ ก็เปลี่ยนเป็นฉากตลกหน้าตายทันทีตอนที่นางเอกชุดขาวแดงวิ่งเข้าไปจะกัดสาวชุดดำ แต่โดนเตะหน้าเต็มแรงจนปลิวไปติดดาบทอง ตรงนี้ทำเอาขำกลิ้งทั้งน้ำตาเลยนะ การตัดต่อในเมื่อข้าถูกระบบภรรยาผูกติด ฉากนี้ทำได้ดีมาก เปลี่ยนจากเศร้าเป็นฮาได้เนียนสุดๆ ทำให้คนดูไม่เครียดจนเกินไป เป็นลูกเล่นที่ทำให้เรื่องน่าติดตามขึ้นเยอะเลย
ฉากที่ดาบสีทองพุ่งขึ้นฟ้าพร้อมแสงสว่างจ้าเป็นอะไรที่ตระการตามาก แสงสีทองส่องไปทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืน ตัดกับฉากหลังที่เป็นวัดเก่าแก่และรูปปั้นหิน ดูแล้วรู้สึกถึงความศักดิ์สิทธิ์และพลังอันยิ่งใหญ่ ตัวละครชายชุดน้ำเงินพยายามจะเอื้อมมือไปแต่ก็ถูกแรงระเบิดพัดปลิวไปไกล ฉากนี้ในเมื่อข้าถูกระบบภรรยาผูกติด บอกเลยว่างานภาพสวยมาก ดูแล้วขนลุกจริงๆ
ดูแล้วรู้สึกสงสารตัวละครชายชุดน้ำเงินมากที่ต้องมาเห็นคนที่รักเจ็บปวดขนาดนี้ ส่วนสาวชุดดำที่ยืนมองด้วยสีหน้าเย็นชาแต่แววตากลับมีความกังวลซ่อนอยู่ ความสัมพันธ์ของทั้งสามคนในเมื่อข้าถูกระบบภรรยาผูกติด มันซับซ้อนและเต็มไปด้วยความเข้าใจผิด ฉากที่นางเอกชุดขาวแดงพยายามจะปกป้องดาบแต่กลับโดนทำร้าย มันสะท้อนให้เห็นว่าความรักบางครั้งก็นำมาซึ่งหายนะได้เหมือนกัน
ช่วงท้ายเรื่องที่ตัดภาพไปยังสำนักที่มีอาจารย์เฒ่าผมขาวกำลังสั่งการลูกศิษย์จำนวนมาก บรรยากาศดูขลังและน่าเกรงขามมาก แสงไฟจากคบเพลิงส่องสว่างไปทั่วลานวัด ลูกศิษย์ทุกคนแต่งชุดขาวเหมือนกันหมดดูเป็นระเบียบเรียบร้อย ฉากนี้ในเมื่อข้าถูกระบบภรรยาผูกติด ทำให้รู้ว่าเรื่องราวคงยังไม่จบแค่นี้ คงมีศึกใหญ่รออยู่ข้างหน้าแน่ๆ ดูแล้วตื่นเต้นอยากติดตามตอนต่อไปทันที