ต้องยกนิ้วให้การแสดงของเด็กน้อยในเรื่อง แม่ครัวตัวน้อยหัวใจอบอุ่น ที่ทำหน้าตาและท่าทางได้ธรรมชาติมาก โดยเฉพาะตอนที่เขายืนกอดอกเลียนแบบผู้ใหญ่ หรือตอนที่ถูกอุ้มแล้วซบไหล่พี่ชายผมแดง มันคือโมเมนต์ที่เรียกเสียงกรี๊ดจากคนดูได้โดยไม่ต้องใช้บทพูดเยอะเลย ความไร้เดียงสานี้คือหัวใจสำคัญของเรื่อง
การแต่งตัวของตัวละครชายผมแดงด้วยเสื้อกั๊กสีรุ้งตัดกับชุดสีดำเรียบหรูของหญิงสาว สร้างความแตกต่างทางสายตาที่น่าสนใจมากใน แม่ครัวตัวน้อยหัวใจอบอุ่น สีเสื้อผ้าที่สดใสดูเหมือนจะเข้ามาเบรกอารมณ์เครียดเล็กๆ ในฉากที่หญิงสาวทำมือเปื้อนแป้งแล้วดูกังวล ทำให้ภาพรวมดูมีมิติและไม่หนักจนเกินไป
ชอบมากตรงที่เรื่อง แม่ครัวตัวน้อยหัวใจอบอุ่น ใช้ภาษากายในการเล่าเรื่องแทนการบ่นหรืออธิบายยาวเหยียด แค่จังหวะที่ชายหนุ่มเอื้อมมือไปจับข้อมือหญิงสาวตอนล้างมือ หรือตอนที่เขาอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาเพื่อปลอบใจ ก็บอกเล่าความห่วงใยได้ชัดเจนมาก คนดูอย่างเราแค่เห็นภาพก็เข้าใจความรู้สึกของตัวละครทันทีโดยไม่ต้องรอคำบรรยาย
ฉากหลังในครัวและห้องโถงของบ้านในเรื่อง แม่ครัวตัวน้อยหัวใจอบอุ่น ดูมีรายละเอียดที่บอกเล่าฐานะและรสนิยมของเจ้าของบ้านได้ดี เฟอร์นิเจอร์ไม้สีเข้มตัดกับเคาน์เตอร์หินอ่อนให้ความรู้สึกหรูหราแต่ยังคงความอบอุ่นแบบครอบครัว การที่ตัวละครเดินผ่านห้องโถงกว้างๆ แล้วมีเครื่องเล่นแผ่นเสียงตั้งอยู่ ยิ่งเพิ่มเสน่ห์ให้กับบรรยากาศของเรื่องได้เป็นอย่างดี
ฉากทำขนมใน แม่ครัวตัวน้อยหัวใจอบอุ่น ช่างดูสมจริงและอบอุ่นมาก แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่างทำให้บรรยากาศในครัวดูนุ่มนวลเป็นพิเศษ การที่ตัวละครชายผมแดงเข้ามาช่วยล้างมือให้หญิงสาว แสดงถึงความใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้คนดูรู้สึกอินไปกับความสัมพันธ์ของพวกเขาจริงๆ