ชอบฉากที่ชู่ อี้ นั่งดื่มไวน์คนเดียวในขณะที่อีกฝั่งกำลังเป่าเทียนวันเกิด เสียงหัวเราะของหลิน มู่ เหยาและจ้าว ยู่ เสวียนยิ่งทำให้ความโดดเดี่ยวของเขาดูชัดเจนขึ้น การตัดสลับระหว่างความสุขของครอบครัวใหม่กับความทุกข์ของพ่อที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ทำเอาจุกอกไปตามๆ กัน
หลิน มู่ เหยาพยายามทำตัวดีทั้งต่อหน้าลูกและสามีเก่า แต่แววตาที่มองจ้าว ยู่ เสวียนมันบอกทุกอย่างว่าใจเธออยู่ที่ไหน ความพยายามที่จะรักษาภาพลักษณ์ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบกลับกลายเป็นมีดที่กรีดใจชู่ อี้ ทีละนิด เรื่องโต้ลมด้วยหัวใจเรื่องนี้เล่นประเด็นครอบครัวแตกแยกได้เจ็บแสบมาก
จ้าว ยู่ เสวียนที่เข้ามาในงานเลี้ยงไม่ใช่แค่เพื่อนธรรมดาแน่ๆ การที่เขายืนข้างหลิน มู่ เหยาอย่างมั่นใจและลูกสาวก็ยอมรับเขาได้ง่ายขนาดนี้ มันบ่งบอกว่าความสัมพันธ์นี้คงดำเนินมานานแล้ว ชู่ อี้ ที่เพิ่งกลับมาเจอภาพแบบนี้คงช็อกไม่น้อย การแสดงออกทางสีหน้าของนักแสดงนำชายทำได้ดีมาก
เค้กผลไม้สีสันสดใสบนโต๊ะกลับกลายเป็นสัญลักษณ์ของความขมขื่นเมื่อชู่ อี้ ต้องนั่งมองครอบครัวเดิมของตัวเองมีความสุขกับคนอื่น การที่ลูกสาวเป่าเทียนร่วมกับจ้าว ยู่ เสวียนแทนที่จะเป็นพ่อแท้ๆ มันคือฉากที่บีบหัวใจคนดูที่สุดเรื่องหนึ่งในโต้ลมด้วยหัวใจ เลยทีเดียว
ชู่ อี้ เดินเข้ามาในห้องด้วยรอยยิ้มที่ค่อยๆ จางหายไปเมื่อเห็นความจริงตรงหน้า การที่เขาพยายามทำตัวเป็นพ่อที่ดีแต่กลับถูกแทนที่โดยผู้ชายคนอื่น มันคือความเจ็บปวดที่ไร้คำบรรยาย ฉากนี้ทำให้เข้าใจเลยว่าทำไมตัวละครถึงเลือกที่จะดื่มไวน์จนเมามายเพื่อลืมความจริง