PreviousLater
Close

ไกด์แห่งดวงดาว ตอนที่ 15

2.0K2.1K

ไกด์แห่งดวงดาว

ซูหลินหว่านลืมตาตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองทะลุมิติมาอยู่ในโลกดวงดาว แถมยังกลายเป็นไกด์หายากที่ฉาวโฉ่ที่สุดในทั้งจักรวาล เจ้าของร่างเดิมชอบทรมานเซนทิเนลระดับสูงเป็นงานอดิเรก เพื่อเอาชีวิตรอด เธอจึงต้องหนีออกจากฐานทัพกลางดึก แต่ทำไมเหล่าเซนทิเนลสุดอันตรายพวกนั้น ถึงเริ่มมองเธอด้วยสายตาที่ไม่เหมือนเดิมกันล่ะ
  • Instagram
รีวิวตอนนี้

น้ำตาของมนุษย์ปลา

ฉากที่ล็อกซิลร้องไห้ทำให้ใจสลายมากจริงๆ สายตาที่มองสาวผมเงินเต็มไปด้วยความเจ็บปวดแต่ก็พยายามกลั้นไว้ ตอนเห็นรอยขีดข่วนบนแขนยิ่งรู้เลยว่าคืนก่อนต้องเกิดเรื่องรุนแรงแน่ๆ การที่เขาเลือกจะร้องเพลงกล่อมแทนการปลุกให้ตื่นแสดงถึงความใส่ใจที่ลึกซึ้งมาก ดูแล้วรู้สึกอินสุดๆ กับบรรยากาศแบบนี้ เรื่อง ไกด์แห่งดวงดาว ทำอารมณ์คนดูได้เก่งมากจนอยากดูต่อทันที

รอยแผลและความลับ

สังเกตเห็นรอยเล็บบนแขนของซูหลินหวันแล้วขนลุกเลย มันบอกเล่าเรื่องราวที่ไม่ได้พูดออกมาได้ชัดเจนมาก ล็อกซิลดูเหมือนจะโทษตัวเองอยู่ไม่น้อยเลยร้องไห้แบบนั้น ฉากใต้ทะเลที่มีวาฬว่ายน้ำดูสงบแต่ก็เหงาจับใจ ชอบตรงที่เขาค่อยๆ ลากหางออกมาจากห้องเบาๆ ไม่อยากปลุกเธอ การดำเนินเรื่องใน ไกด์แห่งดวงดาว เน้นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ได้ดีมากจนคนดูอย่างเราติดใจ

ความรักที่พูดไม่ได้

ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ปลากับมนุษย์ช่างซับซ้อนเหลือเกิน ล็อกซิลดูแลซูหลินหวันเหมือนเธอเป็นโลกทั้งใบของเขา ทั้งที่ตัวเองก็เจ็บปวดไม่น้อย ฉากที่เขาก้มลงร้องเพลงข้างหูเธอช่างโรแมนติกและเศร้าปนกัน อยากรู้จริงๆ ว่าพวกเขาเจอกันมาได้ยังไง ทำไมถึงต้องซ่อนตัวแบบนี้ ดูจนจบแล้วอยากดูต่อทันทีใน ไกด์แห่งดวงดาว เพราะติดพันตัวละครมากจนวางไม่ลงจริงๆ

ภาพสวยจนหยุดหายใจ

ต้องยอมรับว่างานภาพของเรื่องนี้สวยมาก โดยเฉพาะตอนแสงแดดส่องผ่านน้ำลงมาที่วาฬสีฟ้า มันให้ความรู้สึกอิสระแต่ก็โดดเดี่ยว ใบหน้าของล็อกซิลตอนร้องไห้มีรายละเอียดน้ำตาที่สมจริงมาก เสื้อผ้าของสาวผมเงินก็ดูหรูหราแต่เรียบง่าย ชอบโทนสีฟ้าๆ ที่ใช้ตลอดทั้งเรื่อง มันช่วยเสริมอารมณ์เหงาได้ดีมาก การดู ไกด์แห่งดวงดาว ทำให้รู้สึกผ่อนคลายและอินไปกับตัวละครสุดๆ เลยค่ะ

เสียงเพลงที่กล่อมใจ

ฉากที่ล็อกซิลร้องเพลงข้างหูซูหลินหวันคือจุดพีคที่สุด ไม่ต้องใช้คำพูดเยอะแต่สื่ออารมณ์ได้หมดจด เสียงเพลงโน้ตดนตรีที่ลอยออกมาทำให้รู้ว่าเธอหลับสบายขึ้นจริงๆ มันคือความห่วงใยที่บริสุทธิ์มาก อยากให้มีฉากแบบนี้เยอะๆ ในแต่ละตอนของคนดูที่ชอบความซึ้งๆ แบบไม่ต้องตะโกนรักกันตรงๆ เรื่อง ไกด์แห่งดวงดาว เข้าใจหัวใจคนดูมากจนน้ำตาไหลได้เอง

คืนนั้นเกิดอะไรขึ้น

ทุกคนสงสัยเหมือนกันไหมว่าคืนก่อนเกิดอะไรขึ้นทำไมสาวผมเงินถึงมีรอยแผลแบบนั้น ล็อกซิลดูเหมือนจะรู้ทุกอย่างแต่เลือกที่จะเงียบไว้แทน การที่เขาบีบมือตัวเองจนเลือดไหลแสดงว่าเขาโกรธตัวเองมากแค่ไหน ฉากความทรงจำตอนกินข้าวด้วยกันยิ่งทำให้รู้ว่าพวกเขาเคยมีความสุขมาก่อน อยากรู้ตอนต่อไปของ ไกด์แห่งดวงดาว มากว่าความจริงคืออะไรกันแน่

หูปลาที่สวยงาม

ออกแบบตัวละครล็อกซิลได้สวยมากโดยเฉพาะหูที่เป็นครีบปลาสีทองตัดกับผมสีทองยาวสลวย ดูแปลกตาแต่มีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก ส่วนสาวผมเงินก็ดูบอบบางน่าปกป้องเข้ากันได้ดีมาก ฉากที่หางปลาเลื่อนออกจากประตูห้องทำได้เนียนและไม่ดูตลกเลย มันคือความแฟนตาซีที่สมจริงมาก ชอบดีไซน์ตัวละครใน ไกด์แห่งดวงดาว มากๆ เลยค่ะอยากให้มีการ์ตูนแบบนี้เยอะๆ

ความเจ็บปวดที่ซ่อนไว้

ดูแล้วจุกอกมากตอนที่ล็อกซิลกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ตกใส่เธอ เขาพยายามเข้มแข็งเพื่อคนที่รักแม้ใจจะแตกสลายไปแล้ว ฉากมือที่กำแน่นจนเล็บจิกเนื้อแสดงถึงความเครียดที่สะสมอยู่เต็มเปี่ยม คนดูอย่างเราๆ ก็รู้สึกเจ็บแทนตัวละครจริงๆ มันคือความรักที่เสียสละอย่างแท้จริง ดูแล้วน้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัวกับ ไกด์แห่งดวงดาว เรื่องนี้ที่ถ่ายทอดอารมณ์ได้ลึกซึ้งมาก

บรรยากาศในห้องนอน

ชอบการจัดแสงในห้องนอนมาก มันให้ความรู้สึกเย็นสงบแต่ก็มีความลับซ่อนอยู่ แสงจันทร์ที่ส่องผ่านหน้าต่างมาตกกระทบผมสีเงินของเธอสวยมาก ล็อกซิลนั่งคุกเข่าข้างเตียงเหมือนกำลังสวดอ้อนวอนให้เธอปลอดภัย บรรยากาศแบบนี้หาได้ยากในละครทั่วไป ต้องยกความดีความชอบให้ทีมสร้างของ ไกด์แห่งดวงดาว ที่ใส่ใจทุกเฟรมจนคนดูรู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์นั้น

จุดเริ่มต้นของเรื่องราว

รู้สึกว่านี่แค่จุดเริ่มต้นของปมดราม่าที่ใหญ่กว่านี้มาก การที่ล็อกซิลต้องแอบเดินจากไปแบบนี้แสดงว่ามีอันตรายบางอย่างคอยคุกคามอยู่ อยากเห็นฉากที่พวกเขาต้องต่อสู้เพื่อความรักด้วยกันบ้าง ไม่ใช่แค่ฝ่ายหนึ่งดูแลอีกฝ่ายอย่างเดียว หวังว่า ไกด์แห่งดวงดาว จะจัดฉากแอคชั่นให้ดูบ้างในเร็วๆ นี้ เพราะพร้อมจะติดตามต่อแล้วค่ะรอไม่ไหวจริงๆ