Beyaz elbiseli kadının o dik duruşu ve gözlerindeki isyan, sahnenin en vurucu detayı. Karşısındaki güce boyun eğmiyor, aksine meydan okuyor gibi. Gölgedeki Şifacı senaryosunda bu karakterin geçmişinde büyük bir hikaye yatıyor olmalı. Diğerlerinin aksine o, korkmak yerine gerçeği haykırmaya hazır. O anki sessizlik, fırtına öncesi sessizlikten daha tehlikeli. Kadın karakterlerin gücünü bu kadar iyi yansıtan nadir sahnelerden.
Siyah takım elbiseli genç adamın o gizemli duruşu ve ağzındaki kıvılcım, olayların perde arkasında başka işler döndüğünü fısıldıyor. Gölgedeki Şifacı izlerken en çok merak ettiğim karakter kesinlikle o. Sanki her şeyi biliyor ama konuşmuyor. Ofisteki bu kaosun ortasında tek sakin liman o gibi duruyor. Bakışlarındaki o keskinlik, sadece bir çalışan değil, belki de oyunun kurucusu olduğunu düşündürüyor. Gizemli tipler her zaman daha çekicidir.
Gri takım elbiseli adamın koltuğuna yerleşip tespihini çekmesi, avcının avını köşeye sıkıştırması gibi. Gölgedeki Şifacı dizisindeki bu güç gösterisi, iş dünyasının acımasız yüzünü gözler önüne seriyor. Etrafındaki herkesin ne yapacağını bilemez halde beklemesi, gerilimi katlıyor. O gülümsemesi var ya, işte o en korkutucu kısım. Sanki herkesin kaderini avucunda tutuyor ve keyfini çıkarıyor. Bu adamla karşılaşmak istemezdim.
Kahverengi ceketli genç adamın o ani çıkışı ve parmağını sallayışı, sahneye bambaşka bir dinamizm kattı. Gölgedeki Şifacı içindeki bu karakter, belki de tek cesur ses. Herkes susarken o itiraz ediyor, bu da onu izleyici nezdinde kahraman yapıyor. Ofis hiyerarşisine kafa tutan o genç ruh, hepimizin içindeki isyanı temsil ediyor. Yaka kartı sallana sallana konuşması bile ne kadar tutkulu olduğunu gösteriyor. Gençlik işte, korkusuz ve deli dolu.
Beyaz bluzlu ve gözlüklü kızın o endişeli bakışları, sahnenin vicdanı gibi. Gölgedeki Şifacı sahnesinde herkes bir şeyler yaparken, o sadece izliyor ve içten içe eriyor. O masum yüz ifadesi, olan biten haksızlığa dayanamadığını belli ediyor. Ofis ortamındaki bu gerginlikte en çok ona üzülür insan. Sanki her şeyin farkında ama eli kolu bağlı. Gözlüklerinin arkasındaki o hüzünlü gözler, anlatılmamış binlerce hikaye barındırıyor.