Videonun başlangıcında gördüğümüz o ağır sessizlik, aslında bir fırtınanın habercisi gibiydi. Adamın kahverengi ceketi ve kızın benekli gömleği, sanki geçmişten koparılmış birer anı gibi duruyordu avluda. Duvarlardaki sarımsaklar ve eski eşyalar, bu hikayenin ne kadar köklü ve belki de ne kadar yorgun olduğunu fısıldıyordu. Kadın içeri çıktığında yüzündeki ifade, sadece bir kırgınlık değil, aynı zamanda yılların getirdiği bir bıkkınlık taşıyordu. Yanlış ödenen vakit diye tabir edebileceğimiz o an, herkesin durduğu yerde donup kaldığı o saniyelerdi. Kadının kollarını kavuşturması, bir savunma mekanizması olmaktan çok, artık konuşacak hiçbir şey kalmadığının ilanıydı. Yerdeki bavullar ve kıyafetler, bir yolculuğun değil, bir vedanın işaretleriydi. Adamın eğilip eşyaları toplarkenki ellerinin titremesi, gururu ile sevgisi arasında sıkışıp kaldığını gösteriyordu. Kızın ise hiçbir şey söylememesi, belki de en büyük çığlıktı. Bu sahnede
Bölüm Yorumu
Daha Fazla