Wu Zhi'nin İmparatoru korumak için kendini feda edişi inanılmaz duygusaldı. Kılıç darbelerini göğüslemesi ve son nefesinde bile İmparatora uzanan eli, sadakatin en üst düzeyini gösteriyor. Yolsuzluğa Sert Ceza gibi sert temalı yapımlarda bile insanlık onuru bu kadar güzel işlenmiş. Gözlerim doldu, o anı defalarca izledim.
Dingguo Tapınağı'nın o görkemli ama bir o kadar da tekinsiz atmosferi filme ayrı bir hava katmış. Sarı şeritler, tütsü dumanı ve rahiplerin kahverengi cübbeleri görsel bir şölen sunuyor. Yolsuzluğa Sert Ceza filmindeki o karanlık hava burada da hissediliyor. Özellikle çatışma anındaki kamera açıları ve hızlı kurgu izleyiciyi olayın tam ortasına bırakıyor.
Genelde güçlü gösterilen İmparator karakterinin bu kadar savunmasız ve korkmuş hali çok etkileyici. Muhafızların ihaneti karşısında tek başına kalışı ve Wu Zhi'nin ölümüne şahit olurken yaşadığı travma çok iyi oyunculukla verilmiş. Yolsuzluğa Sert Ceza filmindeki iktidar mücadelelerini andıran bu sahneler, gücün ne kadar kırılgan olduğunu gösteriyor.
Filmin sonunda İmparatorun yataktan ter içinde uyanması ve yanında İmparatoriçeyi görmesi tüm hikayeyi baştan aşağı değiştirdi. O kanlı eller, o son bakışlar... Hepsi zihninde mi yoksa geleceğe dair bir kehanet mi? Yolsuzluğa Sert Ceza filmindeki gibi belirsizlikler izleyiciyi ekrana kilitliyor. Bu tür psikolojik derinliği olan sahneler nadir bulunur.
Wei Lin'in yüzündeki o sinsi ifade ve İmparatora karşı kılıç çekmesi şok etkisi yarattı. En güvendiği adamın ihaneti, İmparator için en büyük darbe oldu. Yolsuzluğa Sert Ceza filmindeki entrikaları andıran bu durum, saray hayatının ne kadar tehlikeli olduğunu gözler önüne seriyor. Oyuncunun mimikleri ihanetin ağırlığını mükemmel yansıtıyor.