ฉากย้อนอดีตใน งานบอลสีเลือด ที่นางเอกจมลงไปในน้ำพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมา ช่างเป็นภาพที่ติดตาและน่ากลัวมาก มันสะท้อนให้เห็นถึงความโหดร้ายของโชคชะตาที่พรากคนรักจากกัน การแสดงออกทางสีหน้าของพระเอกตอนที่กอดร่างไร้วิญญาณของเธอไว้ ทำให้เรารู้สึกถึงความสิ้นหวังอย่างแท้จริง เป็นฉากที่บีบหัวใจคนดูสุดๆ
ชอบฉากที่พระเอกพยายามยิ้มทั้งที่ข้างในกำลังร้องไห้ใน งานบอลสีเลือด มันสื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้งมาก การที่เขาพยายามทำตัวเข้มแข็งเพื่อไม่ให้นางเอกที่เป็นวิญญาณหรือความทรงจำต้องเป็นห่วง เป็นความรักที่บริสุทธิ์และน่าสงสารที่สุด ฉากนี้ทำให้เห็นว่าความรักที่แท้จริงคือการยอมเจ็บเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ
ฉากที่นางเอกในชุดสีแดงเดินเข้ามาหาพระเอกใน งานบอลสีเลือด ช่างสวยงามแต่ก็เศร้าจับใจ สีแดงของชุดตัดกับบรรยากาศสีฟ้าของยามค่ำคืนได้อย่างลงตัว เหมือนเป็นสัญญาณเตือนว่านี่อาจจะเป็นการพบกันครั้งสุดท้ายก่อนที่ทุกอย่างจะจบลง แววตาของเธอที่มองมาที่เขาเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
ฉากที่นางเอกยืนมองพระเอกผ่านหน้าต่างใน งานบอลสีเลือด สร้างความรู้สึกห่างเหินแต่ก็ใกล้ชิดในเวลาเดียวกัน กระจกหน้าต่างเปรียบเสมือนกำแพงที่กั้นกลางระหว่างคนเป็นและความทรงจำ แววตาสีเขียวของเธอที่จ้องมองมาด้วยความห่วงใย ทำให้คนดูรู้สึกจุกในอก อยากจะทะลุหน้าจอไปกอดเธอไว้
ไม่เคยเห็นพระเอกที่ดูเข้มแข็งขนาดนี้ร้องไห้ได้สะใจเท่าใน งานบอลสีเลือด มาก่อน ฉากที่น้ำตาไหลอาบแก้มของเขาในขณะที่ฝนตกหรืออยู่ใกล้น้ำพุ มันทำลายกำแพงความแข็งแกร่งของเขาจนหมดสิ้น ทำให้เราเห็นว่าแม้แต่คนที่ดูทรงพลังที่สุด ก็เปราะบางเมื่อต้องสูญเสียคนที่รักไป ภาพนี้ตราตรึงใจมาก