ดูแล้วจุกอกมากค่ะ พระเอกดูสับสนแต่การกระทำกลับทำร้ายจิตใจนางเอกโดยไม่รู้ตัว หรืออาจจะรู้แต่เลือกที่จะเมินเฉย? ฉากที่หญิงสาวในชุดส้มล้มลงแล้วพระเอกวิ่งเข้าไปหา มันชัดเจนมากว่าใครสำคัญกว่าในเวลานั้น นางเอกยืนนิ่งๆ ตรงนั้นช่างดูโดดเดี่ยวและน่าสงสารสุดๆ เรื่อง ตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา เล่นกับอารมณ์คนดูเก่งจริงๆ
ชอบฉากที่เปลี่ยนมาอยู่ในห้องมาก แสงเทียนที่สลัวๆ กับสีหน้าเรียบเฉยของนางเอกตอนกำลังเขียนหนังสือ มันสื่อถึงความหมดหวังได้ดีมาก พระเอกที่เดินเข้ามาดูจะร้อนรนและพยายามอธิบายอะไรบางอย่าง แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะสายเกินไปแล้ว ความเงียบในห้องนี้ดังกว่าเสียงตะโกนใดๆ ทั้งสิ้น
ฉากที่พระเอกอุ้มหญิงสาวคนอื่นเดินผ่านหน้านางเอกไป มันคือจุดแตกหักชัดๆ สีหน้าของนางเอกที่เปลี่ยนจากความหวังเป็นความว่างเปล่า มันทำให้คนดูรู้สึกเจ็บแทนเลย การตัดสินใจของพระเอกในวินาทีนั้นอาจจะถูกต้องในแง่ความรับผิดชอบ แต่ในแง่ของความรู้สึก มันโหดร้ายเกินไปสำหรับคนที่รักเขา เรื่องนี้ดราม่าเข้มข้นมาก
ตอนจบของคลิปนี้ทิ้งคำถามไว้เยอะมาก นางเอกจะตัดสินใจยังไงต่อ? พระเอกจะตามง้อทันไหม? ฉากสุดท้ายที่เห็นทั้งคู่ในชุดแต่งงานมันคือความทรงจำหรืออนาคตกันแน่? การตัดสลับระหว่างความจริงกับความฝันหรือความทรงจำทำให้เรื่องตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา น่าติดตามขึ้นไปอีก อยากดูต่อทันทีว่าบทสรุปจะเป็นยังไง
ฉากเปิดเรื่องช่างบีบหัวใจเหลือเกิน เมื่อเห็นสีหน้าของนางเอกที่พยายามเก็บความรู้สึกไว้ ทั้งที่ใจคงแตกสลาย การที่พระเอกเลือกจะช่วยหญิงสาวอีกคนต่อหน้าต่อตา มันเหมือนมีดที่กรีดลึกเข้าไปในใจคนดู ฉากนี้ใน ตำแหน่งฮูหยินเอก ข้าขอลา ทำได้ดีมากในการสื่ออารมณ์โดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะ แค่สายตาที่มองตามไปก็บอกทุกอย่างแล้ว