เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่
เฉียวอวี่โหรว ยอมซ่อนความงาม ปลอมตัวเป็นผู้ช่วยขี้เหร่เพื่อหาเงินรักษาแม่ และคอยปกป้องกู้อี้เฉิง ชายที่เธอเคยช่วยชีวิตในวัยเด็ก แต่ในสายตาเขา เธอเป็นเพียง “ตัวกันกระสุน” เพื่อปกป้องผู้หญิงอีกคน ห้าปีแห่งการถูกหลอกใช้และทำร้าย ทำให้เธอตัดสินใจถอดหน้ากาก กลับสู่วงการด้วยตัวตนที่แท้จริง เมื่อความลับในอดีตกำลังจะถูกเปิดเผย ระหว่างศักดิ์ศรีที่เธอทวงคืน กับความรู้สึกที่ยังค้างคา ใครกันแน่ที่จะต้องเสียใจในตอนจบ
ห้องทำงานที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
แสงไฟอ่อนๆ ต้นไม้ใหญ่ และชั้นหนังสือที่เรียงเป็นระเบียบ — ฉากนี้ไม่ใช่แค่พื้นที่ แต่คือโลกของตัวละครที่กำลังจะเปลี่ยนแปลง 🌿 ทุกอย่างถูกจัดวางเพื่อบอกว่า ‘นี่คือจุดเริ่มต้นของใครบางคน’
การเดินในทางเดียวกัน... แต่ไม่ใช่ฝั่งเดียวกัน
ทางเดินที่เงาสะท้อนบนพื้นหินอ่อน พวกเขาเดินเคียงข้างกัน แต่ระยะห่างระหว่างสองคนบอกว่า ‘ยังไม่ใช่เวลา’ 💼 ความตึงเครียดแบบไม่พูดอะไรเลย คือจุดยอดของเลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่
เข็มกลัดรูปจันทร์ครึ่งเสี้ยว — สัญลักษณ์แห่งความลับ
เข็มกลัดเล็กๆ บนเสื้อสูทสีดำไม่ใช่แค่เครื่องประดับ แต่คือคำถามที่ยังไม่ถูกถาม 🌙 ทุกครั้งที่เขาหันมา สายตาของเขาดูเหมือนจะซ่อนบางสิ่งไว้ใต้ความเรียบร้อย — เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่ ไม่ได้เล่าแค่เรื่องรัก
เมื่อเอกสารกลายเป็นอาวุธ
มือที่จับแฟ้มแน่น เล็บสีขาวสะอาด แต่สายตาที่มองขึ้นมาอย่างเฉียบคม — นี่คือช่วงเวลาที่บทบาทเปลี่ยนจากผู้ฟังเป็นผู้ตัดสิน 📄💥 เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่ ไม่ได้รอให้ใครมอบบทให้... เธอสร้างมันเอง
บทที่ไม่ได้เขียนแต่รู้สึกได้
การอ่านบทในฉากแรกของเลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่ ดูเหมือนธรรมดา แต่สายตาของเธอที่ลื่นไหลจากเอกสารไปยังคนตรงหน้า มันบอกทุกอย่างว่า ‘ฉันพร้อม’ 📑✨ ความเงียบมีน้ำหนักมากกว่าคำพูดเสมอ