เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่
เฉียวอวี่โหรว ยอมซ่อนความงาม ปลอมตัวเป็นผู้ช่วยขี้เหร่เพื่อหาเงินรักษาแม่ และคอยปกป้องกู้อี้เฉิง ชายที่เธอเคยช่วยชีวิตในวัยเด็ก แต่ในสายตาเขา เธอเป็นเพียง “ตัวกันกระสุน” เพื่อปกป้องผู้หญิงอีกคน ห้าปีแห่งการถูกหลอกใช้และทำร้าย ทำให้เธอตัดสินใจถอดหน้ากาก กลับสู่วงการด้วยตัวตนที่แท้จริง เมื่อความลับในอดีตกำลังจะถูกเปิดเผย ระหว่างศักดิ์ศรีที่เธอทวงคืน กับความรู้สึกที่ยังค้างคา ใครกันแน่ที่จะต้องเสียใจในตอนจบ
โรงพยาบาลคือสนามรบใหม่
เมื่อจีนฮั่วตื่นขึ้นในโรงพยาบาล สายตาของหลี่อี้เหวินไม่ได้แสดงความห่วงใย แต่เป็นคำถามที่แข็งกระด้างเหมือนกำลังสอบสวน ทุกการสัมผัส ทุกคำพูด ล้วนซ่อนความลับไว้ใต้ผ้าปิดแผล 🏥🔍 เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่
เข็มกลัดดอกไม้คืออาวุธที่เงียบ
เข็มกลัดดอกไม้บนเสื้อหลี่อี้เหวินไม่ใช่แค่เครื่องประดับ มันคือสัญลักษณ์ของอำนาจที่เธอเก็บไว้ภายใต้ความสง่างาม ขณะที่จีนฮั่วพยายามหายใจท่ามกลางความเจ็บปวด เธอแค่นั่งมอง... ไม่พูดอะไรเลย 🌹✨ เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่
การจับมือครั้งสุดท้ายก่อนจะจากกัน
มือของหลี่อี้เหวินวางบนมือจีนฮั่วอย่างเบามาก แต่ความรู้สึกกลับหนักจนแทบจะระเบิดออกมา ไม่มีคำว่า 'ขอโทษ' ไม่มีคำว่า 'รัก' เพียงแค่การสัมผัสที่บอกทุกอย่าง แล้วเธอก็เดินออกไปโดยไม่หันกลับมาดูอีกครั้ง 💔🚶♀️ เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่
แสงจันทร์ไม่เคยโกหก
ในคืนที่ทุกคนวิ่งหนี แสงจันทร์ยังคงส่องลงมาอย่างสงบ จีนฮั่วถูกดึงตัวไปด้วยแรงที่ไม่อาจต้านทาน แต่สายตาของเขาไม่ได้มองหลี่อี้เหวิน กลับมองไปยังเงาของใครบางคนที่ซ่อนอยู่ในมุมมืด 🌕👀 เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่
ความรักที่ถูกขโมยกลางคืน
ฉากกลางคืนที่เต็มไปด้วยแสงไฟสลัวและเสียงหัวใจเต้นแรง จีนฮั่วถูกดึงตัวออกไปอย่างรุนแรงขณะที่หลี่อี้เหวินมองด้วยสายตาเจ็บปวด เลิกปลอมแล้ว ฉันคือนางเอกตัวแม่ ไม่ใช่แค่เรื่องรัก แต่คือการต่อสู้เพื่อความจริง 🌙💥