บรรยากาศในโรงพยาบาลตึงเครียดมาก โดยเฉพาะตอนที่ทุกคนยืนรอหน้าห้องผ่าตัด ป้ายสีแดงเขียนว่าห้องผ่าตัดแต่ข้างในกลับเงียบจนน่ากลัว แม่ของเขายืนกอดอกด้วยความกังวล ส่วนผู้ชายในเสื้อสีน้ำตาลก็ดูโกรธแค้นบางอย่าง ในความจริงที่ซ่อนเร้นสิบแปด ปี ความจริงอาจกำลังจะถูกเปิดเผยในห้องนั้น
สิ่งที่เจ็บปวดที่สุดไม่ใช่อาการป่วย แต่คือสายตาของคนรอบข้างที่มองเขาเหมือนตัวประหลาด โดยเฉพาะผู้หญิงในเสื้อเชิ้ตลายตารางที่ยืนข้างผู้ชายเสื้อน้ำตาล สายตาของเธอเต็มไปด้วยความรังเกียจ ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ในความจริงที่ซ่อนเร้นสิบแปด ปี การตัดสินคนอื่นก่อนฟังอาจเป็นบาปที่ใหญ่ที่สุด
แม่ของเขายืนอยู่ข้างเขาตลอดเวลา แม้จะโดนคนอื่นมองด้วยสายตาแปลกๆ ก็ไม่ถอย แม้แต่ตอนที่ถูกผลักให้ล้ม เธอก็ยังพยายามลุกขึ้นมาปกป้องลูกชาย ความรักแบบนี้หาได้ยากในโลกปัจจุบัน ในความจริงที่ซ่อนเร้นสิบแปด ปี ความรักของแม่อาจเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ยังบริสุทธิ์
ชื่อเรื่องบอกอยู่แล้วว่ามีความลับที่ซ่อนเร้นมาสิบแปด ปี แต่สิ่งที่ทำให้ตื่นเต้นคือปฏิกิริยาของคนรอบข้างเมื่อความลับเริ่มจะถูกเปิดเผย ทุกคนดูตกใจ โกรธ หรือแม้แต่กลัว บางทีความลับนี้อาจเปลี่ยนชีวิตของทุกคนไปตลอดกาล ในความจริงที่ซ่อนเร้นสิบแปด ปี ไม่มีใครปลอดภัยจากความจริง
ฉากในโรงพยาบาลถูกถ่ายทำได้ดีมาก แสงสีเขียวอ่อนทำให้รู้สึกไม่สบายใจ เหมือนกำลังอยู่ในฝันร้ายที่ไม่มีทางออก โดยเฉพาะตอนที่ชายหนุ่มถูกเข็นเข้าไปในห้องผ่าตัด สายตาของเขาว่างเปล่าจนน่ากลัว ในความจริงที่ซ่อนเร้นสิบแปด ปี โรงพยาบาลอาจเป็นสถานที่ที่ความจริงถูกซ่อนไว้มากที่สุด