ชอบวิธีเล่าเรื่องผ่านตัวหนังสือว่าหนึ่งปีผ่านไป มันทำให้เรารู้สึกถึงเวลาที่ต้องรอคอยและความพยายามของทั้งคู่ ฉากที่ผู้ชายเข้ามาปลอบพร้อมลูกน้อยในอ้อมแขน มันคือคำตอบของทุกคำถามว่าทำไมเธอถึงร้องไห้ เรื่องราวใน ความรักที่เป็นไปได้ยาก มันอบอุ่นและให้กำลังใจคนดูมากจริงๆ
บรรยากาศในห้องนั่งเล่นที่ดูเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความรัก การที่ผู้ชายสวมคาร์ดิแกนสีครีมแล้วอุ้มลูก มันดูเป็นผู้ชายที่รับผิดชอบและรักครอบครัวมาก ฉากที่เขายิ้มให้เธอตอนเธอยังร้องไห้อยู่ มันคือโมเมนต์ที่เยียวยาหัวใจที่สุด ดู ความรักที่เป็นไปได้ยาก แล้วอยากมีครอบครัวแบบนี้บ้าง
การเปลี่ยนอารมณ์จากฉากที่ผู้หญิงร้องไห้หนักมาก มาเป็นฉากที่ผู้ชายเข้ามาโอบกอดและเช็ดน้ำตาให้ มันช่างเป็นภาพที่งดงามและน่าจดจำ รายละเอียดเล็กๆ อย่างการที่เธอถือโทรศัพท์แล้วยังร้องไห้ มันทำให้เห็นความเปราะบางของผู้หญิงได้ชัดเจนมาก เนื้อหาของ ความรักที่เป็นไปได้ยาก เข้าถึงอารมณ์คนดูได้ง่ายมาก
ดูจบแล้วรู้สึกอิ่มเอมใจมาก การที่เรื่องราวจบลงด้วยการที่ทั้งคู่ได้อยู่พร้อมหน้ากับลูกน้อย มันคือความสุขที่แท้จริง ฉากสุดท้ายที่เบลอๆ แล้วเห็นพวกเขากอดกัน มันเหมือนความฝันที่เป็นจริง การดำเนินเรื่องใน ความรักที่เป็นไปได้ยาก ไม่ยืดเยื้อแต่ครบรสอารมณ์มาก
สิ่งที่ชอบที่สุดคือเรื่องการให้อภัยและการเริ่มต้นใหม่ การที่เธอร้องไห้ไม่ใช่เพราะเสียใจแต่อาจจะเป็นเพราะดีใจที่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง สายตาที่ผู้ชายมองเธอและลูกมันเต็มไปด้วยความรักและความภูมิใจ ดู ความรักที่เป็นไปได้ยาก แล้วเชื่อว่าความรักที่แท้จริงจะชนะทุกอุปสรรคเสมอ