พังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย
จิ้งจอกสวยกับพระที่ดูน่าสงสัย
ฉากเปิดมาคือตะลึงเลย นางเอกจิ้งจอกสวยมาก แต่บรรยากาศตึงเครียดสุดๆ พระรูปนั้นยิ้มแปลกๆ น่ากลัวมาก คนดูคงสงสัยเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างฝ่ายธรรมะกับปีศาจ เรื่องพังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย ทำฉากต่อสู้ทางความคิดได้ดีมาก ไม่ใช้กำลังอย่างเดียว แต่ใช้สายตาและบรรยากาศกดดันคนดูจนหายใจไม่สะดวกเลยจริงๆ
ช้างขาวศักดิ์สิทธิ์ปรากฏตัว
ตอนช้างขาวออกมาคืออลังการมาก แสงทองส่องสว่างไปทั่วเวที คนคุกเข่ากราบไหว้แสดงถึงความศรัทธา แต่พระเอกชุดขาวกลับยืนนิ่งๆ ไม่ยอมก้มหัว แสดงให้เห็นว่าพลังเขาเหนือกว่าหรือไม่ก็ถือดีมาก ฉากนี้ในพังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย บอกเล่าความขัดแย้งได้ชัดเจนว่าใครคือผู้รักษากฎและใครคือผู้ท้าทายศรัทธาของมวลชนในเมืองนี้
ประชาชนลุกฮือต่อต้าน
ชอบฉากที่ประชาชนรวมตัวกันโกรธแถมชี้หน้าด่าพระเอกกับนางเอกจิ้งจอก รู้สึกเหมือนพวกเขาถูกใส่ร้ายหรือเข้าใจผิดอะไรบางอย่าง ความรู้สึกถูกทอดทิ้งจากสังคมมันเจ็บปวดมาก พระเอกยังทำหน้าเฉยเมยไม่สนใจคำพูดใคร ยิ่งทำให้คนดูเอาใจช่วยอยากให้พิสูจน์ความจริงในเรื่องพังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย เร็วๆว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้ร้ายตัวจริง
สัมภาษณ์กลางวงมรสุม
ฉากผู้สื่อข่าวถือไมค์สัมภาษณ์พระเอกชุดขาวท่ามกลางฝูงชนที่โกรธแค้น คือตึงเครียดมาก พระเอกตอบคำถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่หวั่นไหว แสดงถึงภูมิฐานที่มีเหนือสถานการณ์ ส่วนพระรูปนั้นยืนมองอยู่ห่างๆ ด้วยสายตาแหลมคม ฉากนี้ในพังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย ทำให้เราเห็นว่าการสื่อสารสาธารณะสำคัญแค่ไหนเมื่อเกิดวิกฤตศรัทธาขึ้นกลางเมือง
พลังพุทธปกป้องเมือง
ฉากพระนั่งสมาธิแล้วเกิดเกราะป้องกันแสงทองครอบคลุมเมืองคือสวยมาก เหมือนปกป้องผู้คนจากปีศาจร้ายที่มองไม่เห็น แต่ทำไมคนถึงยังโกรธพระเอกชุดขาวล่ะ มันต้องมีปมบางอย่างที่ซ่อนอยู่แน่ๆ เรื่องพังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย เล่นกับประเด็นความเชื่อและพลังเหนือธรรมชาติได้ทันสมัยมาก ไม่ดูโบราณจนเกินไป เหมาะกับคนชอบแนวแฟนตาซีผสมชีวิตเมือง
ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน
มองตาแล้วรู้ใจระหว่างพระเอกชุดขาวกับนางเอกจิ้งจอกสวย แม้จะถูกคนรุมล้อมแต่เขาก็ยังยืนเคียงข้างกันไม่ทิ้งกัน ความสัมพันธ์แบบนี้หาได้ยากในละครแนวนี้ ปกติจะหักหลังกันแต่เรื่องนี้ดูจริงใจมาก อยากให้ตอนจบมีความสุขสักที อย่าให้ต้องทะเลาะกับพระรูปนั้นเลยในเรื่องพังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย เพราะดูแล้วทั้งคู่เหนื่อยมากจริงๆ
ฉากต่อสู้ทางจิตวิทยา
ไม่ต้องมีเพลงประกอบดังๆ แค่สายตาของพระกับพระเอกชุดขาวก็พอแล้ว มันคือการต่อสู้ทางจิตวิทยาที่ดุเดือดมาก ใครจะยอมใครกันแน่ ประชาชนเป็นเพียงตัวประกอบในเกมพลังสูงนี้เอง ชอบวิธีเล่าเรื่องที่ไม่ต้องตีกันมั่วซั่วแต่ใช้พลังกดดันคู่ต่อสู้ในเรื่องพังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย ทำให้คนดูต้องเดาใจตัวละครตลอดเวลาว่าใครจะชนะ
ปีศาจที่ดีหรือพระที่ร้าย
เรื่องนี้เล่นกับมุมมองคนดูได้ดีมาก พระอาจไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์เสมอไปและปีศาจอาจมีหัวใจที่ดีก็ได้ นางเอกจิ้งจอกดูมีความเมตตามากกว่าคนบางคนที่โห่ร้องใส่เธอเสียอีก ฉากนี้ในพังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย สะท้อนสังคมได้ดีว่าเราตัดสินคนจากภายนอกมากเกินไปหรือเปล่า อยากให้ทุกคนเปิดใจดูให้จบก่อนตัดสินใครว่าเป็นฝ่ายไหนกันแน่
เอฟเฟกต์แสงทองตระการตา
ต้องชมทีมทำภาพว่าทำแสงออกมาได้สวยมาก โดยเฉพาะตอนช้างขาวแผ่พลังและตอนพระสร้างเกราะปกป้องเมือง สีทองตัดกับสีม่วงของปีศาจได้ชัดเจนมาก มองแล้วสบายตาไม่รกเกินไป รายละเอียดเครื่องแต่งกายก็วิจิตรมาก เรื่องพังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย คุ้มค่าแก่การรับชมแค่ภาพอย่างเดียวก็คุ้มแล้วยิ่งไปกว่านั้นเนื้อเรื่องยังสนุกอีกด้วย
จุดจบที่คาดไม่ถึง
ดูจากตัวอย่างแล้วรู้สึกว่าจะมีจุดหักมุมใหญ่ๆ แน่นอน พระเอกชุดขาวอาจมีแผนอะไรบางอย่างที่คนอื่นไม่รู้ หรืออาจจะเสียสละตัวเองเพื่อปกป้องเมืองก็ได้ ความลึกลับนี้ทำให้คนดูติดหนึบมาก อยากกดดูตอนต่อไปทันที เรื่องพังวัดฉัน ก็อย่ามาขอให้ช่วย ไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน ใครชอบแนวเทพเจ้าลงมาแล้วละก็ห้ามพลาดเรื่องนี้เด็ดขาดเลยจริงๆ