ฉากเปิดเรื่องในร้านกาแฟดูหรูหราแต่แฝงไปด้วยความกดดัน การนั่งล้อมวงคุยกันของตัวละครหลักทำให้รู้สึกเหมือนมีพายุกำลังก่อตัว สายตาที่แลกเปลี่ยนกันระหว่างพระเอกและนางเอกใน มหาเศรษฐีลึกลับหนุนหลังฉัน บอกเล่าเรื่องราวมากมายโดยไม่ต้องใช้คำพูด แค่การจิบกาแฟก็ดูเหมือนจะมีการเดิมพันบางอย่างซ่อนอยู่
การเปลี่ยนฉากจากกลางวันมาสู่คฤหาสน์ในยามค่ำคืนสร้างอารมณ์ที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง แสงไฟสลัวและทางเดินที่เงียบสงัดทำให้รู้สึกหวาดระแวง นางเอกที่เดินถือแฟ้มเอกสารดูเหมือนกำลังแบกรับความลับสำคัญบางอย่างไว้ การเผชิญหน้ากับพระเอกในฉากนี้ของ มหาเศรษฐีลึกลับหนุนหลังฉัน เต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่ห้ามใจไม่ไหว
ตัวละครชายที่ใส่แว่นและถือหนังสือดูเป็นสุภาพบุรุษแต่กลับมีท่าทีที่น่าสงสัย การที่เขาแอบฟังหรือซ่อนตัวอยู่หลังประตูทำให้เรื่องราวซับซ้อนขึ้น เขาอาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่ไขปมทั้งหมดใน มหาเศรษฐีลึกลับหนุนหลังฉัน การแสดงออกทางสีหน้าเมื่อเขาเห็นฉากใกล้ชิดทำให้คนดูต้องเดาว่าเขารู้เรื่องอะไรไปแล้วบ้าง
ฉากที่พระเอกดันนางเอกติดกำแพงเป็นฉากคลาสสิกที่ทำได้ยอดเยี่ยมมาก แสงไฟที่ส่องกระทบใบหน้าและสายตาที่จ้องกันลึกซึ้งทำให้คนดูใจสั่นตามไปด้วย ความใกล้ชิดจนแทบจะสัมผัสลมหายใจกันใน มหาเศรษฐีลึกลับหนุนหลังฉัน สื่อถึงความรักและความเจ็บปวดที่ปะปนกันได้อย่างลงตัวจริงๆ
ชุดแต่งกายของตัวละครในเรื่องนี้บอกเล่าตัวตนได้ชัดเจนมาก พระเอกในชุดสูทสีดำประดับเลื่อมดูทรงพลังและน่าเกรงขาม ในขณะที่นางเอกในชุดเดรสสีขาวดูบริสุทธิ์แต่เปราะบาง ความแตกต่างของสีสันใน มหาเศรษฐีลึกลับหนุนหลังฉัน ช่วยเน้นย้ำความขัดแย้งในความสัมพันธ์ของพวกเขาได้อย่างชาญฉลาด