ตอนที่คุณครูยื่นกระดาษให้นางเอกแล้วเธออ่านจนหน้าซีด มันคือจุดพีคที่คาดไม่ถึงจริงๆ ความหวังที่เธอมีกลับกลายเป็นความผิดหวังในพริบตาเดียว ฉากนี้ทำเอาจุกอกไปตามๆ กัน การดำเนินเรื่องใน รักคนผิดในวันวาน เร็วและกระชับมาก ไม่ยืดเยื้อจนน่าเบื่อ
การจัดแสงและมุมกล้องในห้องผู้อำนวยการสีเขียวๆ มันให้ความรู้สึกอึดอัดและเย็นชาได้ดีมาก เหมือนกำแพงที่กำลังบีบคั้นตัวละครให้จนมุม ฉากที่นางเอกยืนถือใบลาออกแล้วมองไปทางพระเอก มันบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดโดยไม่ต้องใช้คำพูดเลย รักคนผิดในวันวาน เก่งมากในเรื่องการใช้ภาพเล่าเรื่อง
พระเอกที่ดูเหมือนจะเย็นชาแต่จริงๆ แล้วแอบห่วงใยอยู่ห่างๆ มันคือคาแรคเตอร์ที่ดึงดูดใจมาก การที่เขาเลือกที่จะไม่เข้าไปยุ่งแต่กลับมานั่งรอในห้องผู้อำนวยการ มันทำให้เราสงสัยว่าเขากำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่ ความลึกลับแบบนี้แหละที่ทำให้ รักคนผิดในวันวาน น่าติดตามสุดๆ
สีหน้าของนางเอกตอนอ่านจดหมายมันสื่อถึงความสับสนและเสียใจได้ชัดเจนมาก ดวงตาที่เริ่มแดงก่ำแต่พยายามกลั้นน้ำตาไว้ มันทำให้คนดูอยากเข้าไปกอดเธอจริงๆ การแสดงที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้หาได้ยากมากในละครยุคนี้ รักคนผิดในวันวาน พิสูจน์แล้วว่านักแสดงนำมีฝีมือระดับมืออาชีพ
การที่พระเอกและนางเอกต้องมาเจอกันในสถานการณ์แบบนี้ มันยิ่งทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาดูซับซ้อนขึ้นไปอีก ความรู้สึกที่ทั้งคู่มีต่อกันมันถูกบีบคั้นด้วยกฎระเบียบและความเป็นจริงของชีวิต เรื่องราวใน รักคนผิดในวันวาน สะท้อนให้เห็นว่าความรักบางครั้งก็ไม่สามารถเอาชนะทุกอย่างได้