บรรยากาศใน ล้อชีวิตลิขิตฝัน ช่างพาเราย้อนเวลากลับไปสู่วันวานที่เรียบง่ายแต่เปี่ยมด้วยความฝัน ฉากโรงเรียนเก่ากับกลุ่มเพื่อนที่มาร่วมมือกันสร้างสิ่งใหม่ ทำให้หัวใจพองโต โดยเฉพาะโมเมนต์ที่พระเอกจับมือพระนางแล้วมองตากัน มันช่างละมุนจนใจละลาย การแต่งตัวยุคเก้าสิบของทุกคนก็ดูมีสไตล์มาก ทั้งเสื้อยืดคอเต่า เสื้อลายทาง และแจ็คเก็ตยีนส์ ที่ไม่ใช่แค่เครื่องแต่งกายแต่สะท้อนตัวตนของตัวละครได้ชัดเจน เรื่องราวไม่ได้มีแค่ความรัก แต่ยังแฝงพลังของมิตรภาพและการต่อสู้เพื่อเป้าหมายร่วมกัน ดูแล้วรู้สึกฮึกเหิมอยากลุกขึ้นมาทำตามความฝันบ้างจริงๆ