หงส์คืนวัง
ความอบอุ่นที่หายไป
ดูหงส์คืนวังแล้วรู้สึกถึงความห่างเหินในครอบครัวชัดเจน แม้จะนั่งกินข้าวพร้อมหน้าแต่ใจไม่ได้อยู่ด้วยกัน พระเอกดูเคร่งขรึมเกินไป นางเอกก็ดูเศร้าๆ มีแต่เด็กน้อยที่ยังยิ้มได้ ฉากที่แม่ลูกจับมือกันตอนท้ายช่างอบอุ่นจนน้ำตาจะไหล หวังว่าครอบครัวนี้จะกลับมาคืนดีกันเร็วๆ นะ
บทเรียนหน้าประตูโรงเรียน
ฉากที่พาเด็กไปโรงเรียนในหงส์คืนวังทำออกมาได้ดีมากค่ะ เห็นความแตกต่างระหว่างแม่ที่รักลูกจริงๆ กับผู้หญิงอีกคนที่ดูเย็นชา เด็กน้อยวิ่งไปหาเพื่อนแล้วล้มลงทันทีที่เห็นแม่คนใหม่ แสดงให้เห็นว่าเขายังไม่ยอมรับเธอเลย ฉากนี้สื่ออารมณ์ได้แรงมากโดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะ
สายตาที่บอกทุกอย่าง
ชอบการแสดงสีหน้าของนักแสดงในหงส์คืนวังมาก โดยเฉพาะพระเอกที่แค่ขยับคิ้วก็รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ นางเอกก็แสดงออกถึงความน้อยใจได้ชัดเจนโดยไม่ต้องร้องไห้โฮ ฉากกินข้าวที่ทุกคนเงียบแต่สายตาสื่อสารกันตลอดทำให้คนดูอย่างเราต้องเดาเอาเองว่าเกิดอะไรขึ้น น่าติดตามมากค่ะ
เด็กน้อยผู้แบกความทุกข์
ดูหงส์คืนวังแล้วสงสารเด็กน้อยที่สุดค่ะ ต้องมานั่งกินข้าวกับพ่อแม่ที่ไม่ลงรอยกัน พยายามทำตัวน่ารักแต่ไม่มีใครสนใจ พอถึงฉากโรงเรียนก็ยิ่งเห็นชัดว่าเขาเหงาแค่ไหน วิ่งไปหาเพื่อนแล้วล้มลงเหมือนจะบอกว่าโลกนี้ไม่มีใครเข้าใจเขาเลย หวังว่าพระเอกกับนางเอกจะเห็นใจลูกบ้างนะคะ
ความหรูหราที่ว่างเปล่า
ฉากในหงส์คืนวังดูหรูหราอลังการมากค่ะ ชุดเครื่องแต่งกายสวยงาม อาหารก็ดูน่ากิน แต่บรรยากาศกลับเย็นชาจนน่ากลัว นั่งดูแล้วรู้สึกว่าการมีเงินทองไม่ได้ทำให้มีความสุขเสมอไป ครอบครัวนี้ดูสมบูรณ์แบบจากภายนอกแต่ภายในกลับเต็มไปด้วยรอยร้าว น่าเศร้าจริงๆ ค่ะ
