ฉากเปิดเรื่องในเกิดใหม่ในนรกขาว ทำเอาขนลุกทันที บรรยากาศขั้วโลกเหนือที่งดงามแต่แฝงอันตราย สะท้อนความสัมพันธ์ที่เปราะบางของตัวละครได้ดีมาก การแสดงสีหน้าของพระเอกตอนเห็นคนรักถูกทำร้าย บอกเล่าความเจ็บปวดได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลย
ชอบวิธีดำเนินเรื่องในเกิดใหม่ในนรกขาว ที่ไม่รีบร้อนแต่ค่อยๆ ปมปมความขัดแย้งออกมา ฉากที่นางเอกถูกบีบคอแล้วพระเอกยืนมองอยู่ไกลๆ มันสร้างความตึงเครียดได้สุดยอด แม้จะหนาวแค่ไหนแต่ความร้อนแรงของดราม่าทำให้เราต้องจ้องจอไม่กระพริบตา
ภาพแสงเหนือในเกิดใหม่ในนรกขาว สวยจนลืมหายใจ แต่กลับเป็นฉากหลังของความโศกเศร้า การที่ตัวละครต้องต่อสู้ทั้งกับธรรมชาติและความทรยศหักหลังของคนใกล้ตัว ทำให้เรารู้สึกเห็นใจพวกเขาจริงๆ ฉากที่พระเอกปีนบันไดเหล็กท่ามกลางลมหนาวช่างสมจริง
ดูเกิดใหม่ในนรกขาว แล้วเข้าใจเลยว่าความไว้วางใจมันสำคัญแค่ไหน ฉากที่เพื่อนร่วมทีมหันมาทำร้ายกันเองบนแผ่นน้ำแข็งกว้างใหญ่ มันสะท้อนความโดดเดี่ยวของมนุษย์ได้ดีมาก การแสดงของนางเอกตอนถูกจับเป็นตัวประกันน่ากลัวจนต้องกลั้นหายใจ
เกิดใหม่ในนรกขาว ไม่ได้แค่เล่าเรื่องดราม่า แต่ยังทำให้เรารู้สึกหนาวเหน็บไปด้วย ฉากที่ตัวละครเดินบนน้ำแข็งบางๆ ใกล้รอยแยก มันสร้างความกังวลให้ผู้ชมสุดๆ แม้แต่เสียงลมที่พัดผ่านยังดูเหมือนจะเย็นยะเยือกเข้ามาในจอ