ชอบฉากที่เจียงหนานกลับไปหาแม่ที่บ้านมาก ในทนายกับทายาท ฉากนี้ถ่ายทอดอารมณ์ได้ลึกซึ้งที่สุดแล้ว สีหน้าของแม่เจียงที่ดูเป็นห่วงแต่ก็เข้าใจลูกสาว บวกกับการที่เจียงหนานคุกเข่าลงคุยด้วยสายตาที่อ่อนล้า มันบอกเล่าเรื่องราวความเหนื่อยยากของผู้หญิงเก่งได้ดีโดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะ การจับมือกันตอนท้ายคือจุดที่เรียกน้ำตาได้เลย
ต้องชื่นชมบทบาทของจูหลี่ในทนายกับทายาท ที่เป็นตัวเชื่อมอารมณ์ได้ดีมาก พยายามจะชวนคุยเรื่องผู้ชายแต่เจียงหนานไม่สนใจเลย แสดงให้เห็นว่าตอนนี้ใจเธอไม่ได้อยู่เรื่องงานหรือความรักแล้ว การแสดงออกของจูหลี่ที่ทั้งกังวลและอยากช่วยเพื่อน ทำให้เห็นมิตรภาพที่แท้จริงท่ามกลางโลกธุรกิจที่ดูเย็นชา เป็นตัวละครที่ทำให้เรื่องดูมีมิติขึ้นเยอะ
ดูทนายกับทายาท แล้วอินมากกับภาพลักษณ์ของเจียงหนานที่ต้องวางมาดเข้มแข็งตลอดเวลา ทั้งที่ข้างในอาจจะเปราะบาง การตัดสินใจทิ้งงานกลางคันเพื่อไปหาแม่ แสดงให้เห็นว่าครอบครัวคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเธอ ฉากที่น้องชายเดินผ่านไปแล้วไม่พูดอะไรเลย ยิ่งทำให้รู้ว่าทุกคนในบ้านต่างก็เก็บความรู้สึกไว้คนละแบบ ความเงียบในฉากนี้ทรงพลังมาก
การถ่ายทำในทนายกับทายาท ทำได้ดีมากโดยเฉพาะการใช้แสงและมุมกล้อง ฉากออฟฟิศที่ดูทันสมัยแต่เย็นชา ตัดกับฉากบ้านแม่ที่ดูอบอุ่นแต่เต็มไปด้วยความกังวล การที่เจียงหนานเปลี่ยนจากชุดทำงานมาคุยกับแม่ในชุดเดิมแต่ท่าทางอ่อนลงมาก แสดงให้เห็นการถอดเกราะป้องกันตัว การแสดงสีหน้าของนักแสดงนำละเอียดอ่อนมาก ทำให้คนดูรู้สึกตามไปด้วย
ฉากเปิดเรื่องในทนายกับทายาท ที่เจียงหนานนั่งทำงานอย่างเงียบเชียบ ตัดกับจูหลี่ที่พูดไม่หยุด ช่างสะท้อนความกดดันในใจของเธอได้ดีมาก การที่เธอตัดสินใจทิ้งทุกอย่างเพื่อไปหาแม่ทันที แสดงให้เห็นว่าเรื่องในใจมันหนักอึ้งแค่ไหน บรรยากาศในออฟฟิศที่ดูหรูหราแต่เย็นชา ยิ่งทำให้เรารู้สึกเห็นใจตัวละครหลักที่ต้องแบกรับความคาดหวังไว้คนเดียว