ชอบฉากจบในพี่น้องคนละทาง ที่ย้ายจากในบ้านมาสู่บรรยากาศภายนอกโรงงาน มันเหมือนเป็นการปิดฉากความวุ่นวายและเริ่มบทใหม่ การที่ตัวละครหลักเดินจับมือกันท่ามกลางพื้นที่โล่งกว้าง สื่อถึงความมั่นคงในความสัมพันธ์ที่เพิ่งผ่านการทดสอบมาอย่างหนัก แสงธรรมชาติและความเงียบสงบช่วยเยียวยาความรู้สึกคนดูได้ดีมาก เป็นตอนจบที่อบอุ่นหัวใจสุดๆ
ต้องยกนิ้วให้ทีมนักแสดงในพี่น้องคนละทาง เลย โดยเฉพาะสาวชุดขาวที่แสดงอารมณ์ได้หลากหลายมาก จากความมั่นใจในตอนแรก เปลี่ยนเป็นความตกใจและเสียใจได้อย่างแนบเนียน สายตาที่มองไปยังอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความน้อยใจและตัดพ้อ ทำให้คนดูอย่างเราอยากเข้าไปปลอบใจทันที การแสดงที่ละเอียดอ่อนแบบนี้หาได้ยากในซีรีส์สั้นทั่วไป
พล็อตเรื่องในพี่น้องคนละทาง น่าสนใจตรงที่ค่อยๆ เผยปมทีละนิด เหมือนเราเป็นคนที่แอบฟังเรื่องลับของชาวบ้าน การที่ตัวละครชายในชุดสูทสีเทาเข้ามาเกี่ยวข้อง ทำให้เรื่องราวซับซ้อนขึ้นไปอีก ดูแล้วเดาทางไม่ถูกเลยว่าใครผิดใครถูก หรือทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง การดำเนินเรื่องที่รวดเร็วแต่ไม่รวบรัด ทำให้เราติดหนึบจนจบเรื่องเลย
นอกจากเนื้อเรื่องแล้ว เครื่องแต่งกายในพี่น้องคนละทาง ก็ทำออกมาได้ดีมาก เสื้อผ้าหน้าผมของตัวละครหญิงทั้งสองคน สะท้อนบุคลิกที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน คนหนึ่งดูเรียบร้อยน่ารักในชุดสีขาว อีกคนดูทันสมัยในเสื้อลายดอก การมิกซ์แอนด์แมทช์เสื้อผ้าเข้ากับยุคสมัยของเรื่อง ทำให้ภาพรวมดูสวยงามและมีสไตล์ เป็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้ซีรีส์เรื่องนี้ดูมีคุณภาพ
ดูพี่น้องคนละทาง แล้วรู้สึกว่ามันใกล้ตัวมาก เรื่องราวความเข้าใจผิดและความหึงหวง เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้จริงในชีวิตคู่ ฉากที่ตัวละครต้องตัดสินใจเลือกยืนข้างใคร มันสะท้อนให้เห็นถึงความยากลำบากในความสัมพันธ์มนุษย์ แม้จะจบลงด้วยดี แต่รอยร้าวที่เกิดขึ้นระหว่างทางก็ทำให้เราคิดตามได้ว่า ความรักต้องอาศัยความไว้ใจแค่ไหนถึงจะผ่านพ้นวิกฤตไปได้