การเปิดเผยความจริง
ความหวังที่ยังไม่มอดดับ
แม้ว่าฉากส่วนใหญ่จะดูมืดมนและสิ้นหวัง แต่ก็มีบางช่วงที่ให้ความรู้สึกถึงความหวังเล็กๆ เช่น ฉากที่ตัวละครหญิงยืนอยู่ใต้ป้ายที่มีรูปนกพิราบ มันเหมือนสัญลักษณ์ของสันติภาพและอิสรภาพที่ยังคงอยู่ ดูแล้วรู้สึกว่ามีแสงสว่างเล็กๆ ในความมืด เรื่องราวใน พี่น้องคนละทาง ไม่ได้มีแค่ความเศร้า แต่ยังมีความหวังซ่อนอยู่
เสียงกระซิบที่ดังกว่าเสียงตะโกน
ชอบฉากที่คนนั่งคุยกันเบาๆ ในแถวหลังมาก มันทำให้รู้ว่าข่าวลือและคำพูดของคนรอบข้างมีพลังทำลายล้างแค่ไหน บางครั้งเสียงกระซิบก็เจ็บปวดกว่าเสียงตะโกนเสียอีก ตัวละครแต่ละตัวมีเรื่องราวของตัวเองที่ซ่อนอยู่ ดูแล้วรู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในโลกของ พี่น้องคนละทาง จริงๆ
ชุดสวยแต่ชะตากรรมไม่สวย
ชอบการแต่งตัวของตัวละครหญิงมาก เสื้อลายดอกสีแดงตัดกับฉากหลังที่ดูเคร่งขรึม ยิ่งทำให้เธอโดดเด่นแต่ก็ดูเปราะบางในเวลาเดียวกัน ฉากที่เธอพยายามจะวิ่งไปหาใครสักคนแต่ถูกฉุดรั้งไว้ ช่างเจ็บปวดเหลือเกิน ดูแล้วน้ำตาซึมเลย เรื่องราวใน พี่น้องคนละทาง มันดึงอารมณ์เราไปทุกฉากจริงๆ
สายตาที่พูดแทนคำล้านคำ
แค่จ้องตากันระหว่างพระเอกกับนางเอก ก็รู้แล้วว่ามีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนซ่อนอยู่ ไม่ต้องพูดอะไรออกมาเลยก็สื่อความหมายได้ชัดเจนมาก ฉากที่เขามองเธอตอนถูกทำร้าย สายตานั้นทั้งมีความเจ็บปวดทั้งมีความโกรธ แต่ทำอะไรไม่ได้ ดูแล้วจุกอกมาก พี่น้องคนละทาง เล่นกับอารมณ์คนดูเก่งจริงๆ
เมื่อความยุติธรรมถูกตั้งคำถาม
ฉากในห้องประชุมนี้ทำให้คิดถึงเรื่องความยุติธรรมในสังคมมาก การที่คนๆ หนึ่งถูกตัดสินโดยไม่มีโอกาสได้แก้ตัว ช่างน่ากลัวเหลือเกิน ตัวละครที่ใส่เสื้อสีเทาดูเหมือนจะมีอำนาจแต่ก็ดูไร้พลังในเวลาเดียวกัน เรื่องราวใน พี่น้องคนละทาง ทำให้เราต้องกลับมาคิดเกี่ยวกับความถูกต้องและความยุติธรรมอีกครั้ง
