ฉากนี้ทำให้ขนลุกจริงๆ ตอนแรกทุกคนคิดว่ามันเป็นแค่เครื่องมือทำนา แต่พอชายหนุ่มจับปุ๊บ แสงสีฟ้าพุ่งขึ้นมาทันที! การเปลี่ยนจากของธรรมดาเป็นอาวุธเทพเจ้าทำได้เนียนมาก ดูแล้วรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่ในสนามประลองนั้นด้วย บรรยากาศตึงเครียดจนหายใจไม่ออก
ชอบตรงที่เรื่องไม่ได้บอกตรงๆ ว่าใครคือผู้ถูกเลือก แต่ให้ดูจากการกระทำและปฏิกิริยาของตัวละครแต่ละคน ฉากที่อัศวินพยายามใช้พลังแต่ไม่สำเร็จ ตัดกับตอนที่พระเอกแค่เอื้อมมือไปจับแล้วทุกอย่างเปลี่ยนไป มันสื่อถึงความแตกต่างของชะตากรรมได้ชัดเจนมาก ดูใน (พากย์เสียง) พลิกเกมสู่โหมดเทพ แล้วอินสุดๆ
สิ่งที่ชอบที่สุดคือการใช้ความเงียบสื่อสารอารมณ์ ตอนสามง่ามเริ่มเรืองแสง ไม่มีใครพูดอะไรเลย แต่สายตาของทุกคนในสนามบอกทุกอย่าง ทั้งความตกใจ ความหวัง และความกลัว การแสดงสีหน้าของตัวละครหลักตอนเห็นแสงสีฟ้ามันบอกเล่าเรื่องราวได้มากกว่าบทพูดเสียอีก
พล็อตเรื่องคลาสสิกแต่เล่าได้น่าติดตามมาก พระเอกที่ดูเหมือนชาวบ้านธรรมดาๆ กลับเป็นคนที่สามง่ามยอมรับ การออกแบบฉากให้สามง่ามค่อยๆ เปลี่ยนรูปทรงจากสนิมเขรอะเป็นอาวุธสวยงามมันช่างน่าทึ่ง ดูแล้วรู้สึกฮึกเหิม อยากให้พระเอกโชว์พลังให้พวกคนดูถูกเห็นเร็วๆ
ชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่น แสงสีฟ้าที่วิ่งขึ้นตามด้ามไม้ก่อนจะไปถึงปลายสามง่าม มันทำให้รู้สึกว่ามีพลังงานไหลผ่านจริงๆ ไม่ใช่แค่เอฟเฟกต์โผล่มาเฉยๆ ฉากนี้ใน (พากย์เสียง) พลิกเกมสู่โหมดเทพ ทำออกมาได้ละเอียดอ่อนมาก ดูซ้ำกี่ทีก็เจอจุดใหม่ๆ ให้ตื่นเต้น