ฉากเปิดเรื่องทำให้ใจสลายทันทีเมื่อเห็นนางเอกในชุดสีฟ้าอ่อนนั่งร้องไห้เงียบๆ ท่ามกลางแสงเทียนที่ริบหรี่ ความเศร้าของเธอช่างลึกซึ้งจนคนดูอย่างเราต้องกลั้นหายใจตาม แต่พอตัดภาพมาที่ฉากเขียนพู่กันจีน ก็เห็นความเข้มแข็งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความอ่อนแอ เรื่องราวในรักลับของเสนาบดี บอกเล่าความเจ็บปวดผ่านสายตาได้ดีมากจริงๆ
ชอบบรรยากาศในร้านน้ำชามากๆ ที่สาวๆ นั่งล้อมวงอ่านหนังสือพร้อมหัวเราะร่า ดูเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขท่ามกลางความวุ่นวาย ฉากนี้ทำให้เห็นมิตรภาพที่แท้จริงระหว่างเพื่อนสาว การแสดงออกทางสีหน้าของตัวละครแต่ละคนดูเป็นธรรมชาติมาก เหมือนเราแอบไปนั่งฟังพวกเธอคุยกันจริงๆ ในรักลับของเสนาบดี ฉากแบบนี้แหละที่ทำให้คนดูยิ้มตามได้ไม่เขิน
ฉากที่นางเอกจับมือกับสาวใช้ชื่อเสี่ยวอิน ช่างอบอุ่นหัวใจเหลือเกิน แม้สถานะจะต่างกันแต่ความห่วงใยที่มีให้กันนั้นชัดเจนมาก การแสดงของนักแสดงทั้งสองคนดูเข้าขากันดีเยี่ยม โดยเฉพาะแววตาที่สื่อความหมายได้โดยไม่ต้องพูดอะไรออกมาเลย เรื่องรักลับของเสนาบดี เน้นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ได้ดีมาก ทำให้คนดูอินไปกับตัวละครได้ง่าย
ฉากที่พระเอกนั่งเขียนหนังสืออยู่คนเดียวท่ามกลางแสงแดดอ่อนๆ ดูสงบแต่แฝงไปด้วยความกดดันบางอย่าง การตัดสลับกับฉากที่บ่าวรับใช้รายงานเรื่องสำคัญทำให้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นทันที สีหน้าของพระเอกที่เปลี่ยนจากสงบเป็นกังวลเล็กน้อย บอกเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเยอะเลย รักลับของเสนาบดี เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมาก
ต้องยกนิ้วให้ทีมเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับในเรื่องนี้จริงๆ ทุกชิ้นดูประณีตและสวยงามมาก โดยเฉพาะมงกุฎทองของนางเอกที่ประดับด้วยอัญมณีสีฟ้า สะท้อนแสงไฟได้สวยงามจนตาพร่าไปเลย เครื่องประดับแต่ละชิ้นดูเหมือนจะบอกเล่าเรื่องราวของตัวละครได้เป็นอย่างดี ในรักลับของเสนาบดี ความใส่ใจในรายละเอียดแบบนี้ทำให้คนดูหลงรักตั้งแต่แรกเห็น