ฉากที่นางเอกนั่งกอดห่อผ้าสีฟ้า สายตาเหม่อลอยแต่แฝงความเจ็บปวด ช่างกินใจยิ่งกว่าบทพูดใดๆ ในเรื่อง รักลับของเสนาบดี การแสดงสีหน้าของเธอถ่ายทอดความสับสนระหว่างหน้าที่แม่กับคำสั่งฟ้าได้อย่างน่าทึ่ง เพื่อนสาวที่ยืนร้องไห้ข้างๆ ยิ่งช่วยขับเน้นความโดดเดี่ยวของนางเอกได้สมบูรณ์แบบ บรรยากาศในห้องที่ดูหรูหราแต่กลับเย็นชา สะท้อนสถานะที่เปราะบางของเธอได้ดีมาก
ตอนที่ขุนนางยื่นม้วนกระดาษสีเหลืองให้ นางเอกต้องลุกขึ้นรับทั้งที่ยังโอบลูกไว้ ช่างเป็นภาพที่บีบหัวใจสุดๆ ใน รักลับของเสนาบดี สีเหลืองทองตัดกับชุดส้มอ่อนของเธออย่างโดดเด่น บ่งบอกถึงอำนาจที่เข้ามาแทรกแซงชีวิตส่วนตัว เพื่อนสาวที่พยายามประคองเธอไว้แสดงถึงความห่วงใยที่แท้จริง ฉากนี้ทำให้รู้ว่าในวังหลวง ความรักของแม่อาจต้องพ่ายแพ้ต่อกฎมณเฑียร
ตัวละครเพื่อนสาวในเรื่อง รักลับของเสนาบดี ทำหน้าที่ได้ดีมากในการเป็นกระบอกเสียงแทนคนดู ร้องไห้แทบทุกฉากที่นางเอกต้องเผชิญความกดดัน สีหน้ากังวลเวลาเห็นนางเอกกอดลูก แสดงให้เห็นว่าเธอเข้าใจความเจ็บปวดนั้นดี การแต่งกายด้วยชุดสีพาสเทลตัดกับความเศร้าของเนื้อเรื่องได้อย่างลงตัว เป็นตัวละครที่ขาดไม่ได้ในเรื่องนี้เลยจริงๆ
รายละเอียดเครื่องประดับผมของนางเอกใน รักลับของเสนาบดี ละเอียดอ่อนมาก ปิ่นปักเงินระย้าที่แกว่งไกวทุกครั้งที่เธอขยับหัว สื่อถึงความไม่มั่นคงในสถานะ แม้ชุดจะหรูหราแต่แววตากลับว่างเปล่า ฉากที่เธอจ้องมองม้วนราชโองการแล้วน้ำตาคลอเบ้า แสดงให้เห็นว่าความงามภายนอกไม่สามารถปกปิดความเจ็บปวดภายในได้ การออกแบบคอสตูมเรื่องนี้ทำออกมาได้ยอดเยี่ยม
ขุนนางในชุดแดงเข้มที่ยื่นราชโองการให้ในเรื่อง รักลับของเสนาบดี แสดงออกถึงความเย็นชาของระบบราชการ สีหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ขณะอ่านคำสั่ง ตัดกับความรู้สึกที่พุ่งพล่านของสองสาวอย่างชัดเจน ฉากนี้ทำให้เห็นว่าการเกิดมาในวังหลวง อาจหมายถึงการไม่มีสิทธิ์เลือกแม้แต่เรื่องลูกของตัวเอง ความขัดแย้งระหว่างหน้าที่และหัวใจถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างเจ็บปวด