ฉากเปิดเรื่องทำเอาช็อกเลย แม่แต่งตัวหรูหราแต่กลับทำร้ายลูกชายตัวเองจนปากแตกเลือดไหล แถมยังไล่เขาออกไปต่อหน้าแขกในงานเลี้ยงฤดูจบการศึกษา ความโหดร้ายนี้มันเกินกว่าจะรับไหวจริงๆ ดูแล้วรู้สึกสงสารเด็กหนุ่มมากที่ต้องเจอแม่แบบนี้ ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง แต่ทำไมต้องทำร้ายกันขนาดนี้ด้วยนะ
พระเอกใส่เสื้อเชิ้ตขาวผูกไทด์ดำดูหล่อมาก แต่ที่สำคัญคือความกล้าหาญที่ออกมาปกป้องเพื่อนหญิงที่ถูกทำร้าย แม้จะรู้ว่าอาจจะมีปัญหาตามมา แต่เขาก็ไม่ยอมถอย ฉากที่เขายืนขวางระหว่างแม่กับลูกชายมันเท่มาก แสดงให้เห็นถึงมิตรภาพที่แท้จริง ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง แต่เพื่อนคนนี้ไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอเด็ดขาด
รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างกำไลข้อมือสีแดงที่เด็กหญิงมอบให้พระเอก มันสื่อถึงความผูกพันและความหวังดี แม้เธอจะเจ็บปวดแต่ก็ยังคิดถึงเขา ฉากที่เธอมอบกำไลให้แล้วเขาสวมใส่มันช่างน่าประทับใจมาก เป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพที่จะไม่มีวันลืม ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง แต่ความทรงจำดีๆ จะยังคงอยู่ตลอดไป
งานเลี้ยงฤดูจบการศึกษา ที่ควรจะเป็นวันแห่งความสุข กลับกลายเป็นฉากดราม่าหนักมาก แม่ที่ควรจะภูมิใจในลูกชาย กลับทำร้ายเขาต่อหน้าทุกคน บรรยากาศจากความสุขกลายเป็นความตึงเครียดทันที ดูแล้วรู้สึกอึดอัดมาก ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง แต่ทำไมต้องทำลายวันสำคัญของเขาด้วย
นักแสดงทุกคนแสดงอารมณ์ได้สมจริงมาก โดยเฉพาะฉากที่แม่ตะคอกใส่ลูกชาย สีหน้าและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ส่วนลูกชายก็แสดงถึงความเจ็บปวดและความสับสนได้อย่างน่าประทับใจ ทำให้คนดูรู้สึกอินไปกับเรื่องราวมาก ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง แต่ความเจ็บปวดนี้จะติดตัวเขาไปตลอด