ฉากเปิดเรื่องทำเอาใจสั่นเมื่อชายหนุ่มในชุดสูทดำต้องเผชิญหน้ากับชายวัยกลางคนในชุดลายทางที่ดูมีอำนาจกว่ามาก การแสดงออกทางสีหน้าของพระเอกเปลี่ยนจากยิ้มแย้มเป็นหวาดกลัวทันทีที่เห็นอีกฝ่าย บรรยากาศหน้าโรงแรมยามค่ำคืนช่วยเสริมความดราม่าได้เป็นอย่างดี เหมือนดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วติดหนึบไม่ยอมวางเลยจริงๆ
เห็นฉากที่พระเอกคุกเข่าขอขมาพ่อแล้วรู้สึกจุกอกมาก แม้จะดูเป็นฉากที่โหดร้ายแต่ก็สะท้อนความจริงของครอบครัวได้ดี การที่พ่อต้องออกมาสั่งสอนลูกแบบนี้คงเพราะรักและหวังดี ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง แต่พ่อยังคงต้องทำหน้าที่ดูแลไม่ให้ลูกเดินผิดทาง ฉากนี้แสดงอารมณ์ได้ลึกซึ้งมาก
ต้องขอชมฝ่ายเครื่องแต่งกายจริงๆ โดยเฉพาะชุดสูทลายทางสีแดงเทาของพ่อพระเอกที่ใส่แล้วดูมีบารมีและน่าเกรงขามมาก ตัดกับชุดสูทดำเรียบๆ ของลูกชายที่ดูอ่อนอาวุโสกว่า การแต่งกายช่วยบอกสถานะและอำนาจในฉากนี้ได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลยสักคำ ดูแล้วอยากตามแฟชั่นบ้าง
ฉากที่พ่อชี้หน้าลูกชายแล้วพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้ลูกชายถึงกับช็อกและคุกเข่าลงทันที ชวนให้สงสัยมากว่าพ่อพูดอะไรออกมา หรือความลับอะไรที่ถูกเปิดเผยกันแน่ การแสดงของนักแสดงทั้งสองคนสมจริงมากจนคนดูอย่างเราต้องกลั้นหายใจตามไปด้วยเลย
ตัดฉากมาในงานเลี้ยงที่ดูหรูหราแต่กลับมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เมื่อมีรถเข็นของเข้ามาป่วนกลางงาน ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนจากงานทางการมาเป็นความโกลาหลทันที ฉากนี้ทำให้เห็นอีกมุมหนึ่งของตัวละครที่อาจไม่ได้เตรียมตัวรับมือกับสถานการณ์แบบนี้