ฉากเปิดเรื่องทำให้ใจสลายมาก เมื่อเห็นแม่ในชุดสีส้มทำงานหนักท่ามกลางแดดร้อน แต่พอกลับมาบ้านกลับแบ่งกุ้งให้ลูกกินเองแทบไม่ได้กินเลย ความรักของแม่ที่มีต่อลูกช่างยิ่งใหญ่จริงๆ ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง แม้ตัวเองจะลำบากแค่ไหนก็ตาม
ชอบการแสดงสีหน้าของแม่ตอนลูกเริ่มร้องไห้ ไม่ต้องมีคำพูดเยอะแต่สื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้งมาก การที่แม่หยิบผ้าเช็ดหน้าให้ลูกแทนการปลอบด้วยคำพูด แสดงให้เห็นความเข้าใจและความอ่อนโยน ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง แต่แม่จะอยู่ตรงนี้เสมอ
ฉากกินข้าวเป็นฉากที่ทรงพลังมาก แม้กับข้าวจะเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความรัก แม่พยายามทำให้ลูกมีความสุขที่สุดแม้ตัวเองจะเหนื่อยแค่ไหน ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง เพราะรู้ว่านี่คือสิ่งที่ลูกต้องการจริงๆ
ตอนลูกชายคนโตเริ่มร้องไห้แล้วใช้แขนเช็ดน้ำตา ทำให้คนดูใจสลายตามเลย ความรู้สึกผิดที่ลูกมีต่อแม่ช่างชัดเจนมาก ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง แต่แม่รู้ว่าลูกต้องผ่านช่วงเวลานี้ไปให้ได้
ชอบรายละเอียดเล็กๆ อย่างภาพถ่ายครอบครัวบนผนัง ที่บอกเล่าเรื่องราวความสุขในอดีต แม้ปัจจุบันจะลำบากแต่ความรักยังคงเหมือนเดิม ในเมื่อลูกจะไป แม่ก็ไม่รั้ง เพราะแม่รู้ว่าลูกต้องเติบโต