ดูแล้วจุกอกมากค่ะ ฉากนี้ในซีรีส์ ตกเหวแล้วคืนบัลลังก์ คือพีคมาก พระเอกยืนนิ่งแต่แววตาเจ็บปวด ส่วนตัวร้ายที่คุกเข่าร้องไห้ขอชีวิต มันสะท้อนความสิ้นหวังได้ดีสุดๆ บรรยากาศรอบข้างที่เงียบสงัดยิ่งทำให้เรารู้สึกถึงความกดดัน การแสดงของนักแสดงทุกคนสมจริงมากจนเราอินไปกับสถานการณ์นั้นแบบถอนตัวไม่ขึ้นเลยค่ะ
ชอบมุมกล้องที่จับภาพความกลัวบนใบหน้าของคนที่กำลังจะตายมาก มันทำให้เรารู้สึกเหมือนยืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ ในเรื่อง ตกเหวแล้วคืนบัลลังก์ ฉากนี้คือจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้ตัวละครหลักต้องตัดสินใจอะไรบางอย่างที่หนักหนาสาหัส การที่พระเอกเลือกจะลงมือเองแทนที่จะให้ลูกน้องทำ มันแสดงถึงความเด็ดขาดและความเจ็บปวดในใจเขาได้ชัดเจนมาก
ดูแล้วรู้สึกสะใจปนเศร้าค่ะ คนที่ทำผิดมาทั้งเรื่องสุดท้ายก็ต้องมาจบลงแบบนี้ ตรงหน้าหลุมศพของคนรักพระเอก มันเหมือนกฎแห่งกรรมที่ตามมาทันในซีรีส์ ตกเหวแล้วคืนบัลลังก์ ฉากที่เขากราบขอชีวิตแต่ไม่ได้รับการตอบสนอง มันทำให้เรารู้สึกว่าบางความผิดมันให้อภัยไม่ได้จริงๆ การแสดงของพระเอกตอนฟันลงไปนั้นเจ็บปวดมากค่ะ
ฉากนี้ใน ตกเหวแล้วคืนบัลลังก์ คือการระเบิดอารมณ์ที่เก็บกดมานานของพระเอกค่ะ การที่เขาต้องฆ่าคนที่เคยเคารพหรือมีความสัมพันธ์บางอย่างกัน มันทำให้เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังตายไปด้วยเหมือนกัน แววตาที่ว่างเปล่าหลังจากลงมือทำ มันบอกเล่าเรื่องราวความเจ็บปวดได้ดีกว่าคำพูดใดๆ ทั้งสิ้น ดูแล้วน้ำตาซึมเลยค่ะ
จากฉากไว้อาลัยที่ควรจะเป็นความโศกเศร้า กลับกลายเป็นฉากแห่งความแค้นใน ตกเหวแล้วคืนบัลลังก์ การที่ตัวร้ายพยายามจะหนีแต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นกรรมที่ทำไว้ มันทำให้เรารู้สึกว่าความยุติธรรมยังมีอยู่จริง ฉากที่พระเอกยืนมองศพทั้งสองคนด้วยสีหน้าเรียบเฉย มันน่ากลัวและน่าสงสารในเวลาเดียวกันเลยค่ะ