การแสดงของพ่อบ้านเจ้าฝูจากจวนตระกูลเจ้านั้นยอดเยี่ยมมาก! วินาทีก่อนยังสั่งการนางรับใช้ด้วยท่าทีข่มขู่ วินาทีถัดมาเมื่อเห็นท่านผู้ใหญ่มาถึงก็ยิ้มแย้มเหมือนดอกไม้ ความเร็วในการเปลี่ยนหน้านี้เร็วกว่าการพลิกหนังสือเสียอีก ทุกสีหน้าเล็กน้อยของเขาในเรื่องเต็มไปด้วยความฉลาดแกมโกงและเล่ห์เหลี่ยม แสดงสถานะของคนต่ำต้อยที่ได้ดีแต่ต้องก้มหัวออกมาได้อย่างมีชีวิตชีวา การดูละครสั้นอย่าง นักโทษเนรเทศ สู่เทพตัดสินนาง ก็เพื่อความสนุกสนาน ตัวละครเล็กๆ ที่มีชีวิตชีวาแบบนี้กลับเด่นกว่าตัวเอกเสียอีก ทำให้คนดูอยากกดข้ามไปดูว่าเขาจะสร้างเรื่องป่วนอะไรได้อีก
เหรียญที่นางรับใช้กำแน่นไว้ในมือตอนเริ่มต้นเรื่องแน่นอนว่าเป็นจุดสำคัญ! สายตาของเธอผสมผสานระหว่างความตกใจและความมุ่งมั่น รู้สึกว่าเบื้องหลังซ่อนความลับใหญ่ไว้ แม้พ่อบ้านเจ้าฝูจะโวยวายอยู่ข้างๆ แต่ปฏิกิริยาของเธอนั่นแหละคือกุญแจสำคัญ เทคนิคการเปิดเรื่องด้วยการโยนปมความสงสัยแบบนี้ดึงดูดคนดูมาก ทำให้ไม่อยากรู้ว่าเรื่องราวเบื้องหลังเหรียญคืออะไร ใน นักโทษเนรเทศ สู่เทพตัดสินนาง อุปกรณ์ธรรมดาๆ แบบนี้มักสามารถขับเคลื่อนพล็อตเรื่องให้พลิกผันได้ รอติดตามว่าเธอจะกลับมาตอบโต้ได้อย่างไร
พระเอกใส่เกราะทองคู่กับรถศึกสัตว์ยักษ์สีแดงด้านหลัง การปรากฏตัวช่างสวยงามระเบิดเถิดเทิง! อารมณ์ที่มองโลกด้วยสายตาต่ำต้อยเต็มไปหมดทันที ต่างจากพ่อบ้านที่คอยแต่ประจบประแจงก่อนหน้านี้อย่างชัดเจน ท่าทางที่เขาโบกมือทักทายบนถนน ราวกับว่าโลกทั้งใบอยู่ใต้เท้าของเขา ความกระทบกระทั่งทางสายตาแบบนี้ใน นักโทษเนรเทศ สู่เทพตัดสินนาง มันช่างสะใจมาก โดยเฉพาะตอนที่เขาเปิดหีบสมบัติและได้รับม้วนกระดาษ สายตาที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานซ่อนไม่อยู่เลย เป็นบทพระเอกแนวสะใจแน่นอน
ช่วงขณะที่พระเอกเปิดหีบสมบัติและหยิบม้วนกระดาษเรืองแสงออกมา เพลงประกอบก็ลุกโชนทันที! สัญลักษณ์ลึกลับนั้นรู้สึกเหมือนซ่อนพลังงานมหาศาลไว้ ทำให้เขาเปลี่ยนจากมนุษย์ธรรมดาเป็นเทพเจ้าทันที แม้การได้พลังพิเศษนี้จะเร็วไปหน่อย แต่ดูแล้วมันช่างโล่งใจ โดยเฉพาะฉากที่เขายืนอยู่กลางถนน เศษชิ้นส่วนปลิวว่อนรอบตัว เอฟเฟกต์แม้จะเรียบง่ายแต่บรรยากาศเต็มเปี่ยม ใน นักโทษเนรเทศ สู่เทพตัดสินนาง ฉากที่ได้รับพลังทันทีแบบนี้มักทำให้คนดูเลือดร้อน อยากจะไปเปิดหีบสมบัติบ้างเสียเอง
ตัวละครเจ้าฝูน่าสนใจมาก ช่วงแรกดุร้ายกับลูกน้อง ช่วงหลังกลับค้อมหัวต่อพระเอก ความแตกต่างแบบนี้ทำให้คนดูขำไม่หยุด โดยเฉพาะตอนที่เขานั่งหน้าโต๊ะแล้วหัวเราะ เนื้อบนใบหน้าสั่นไหวทั้งหมด แสดงความดีใจจนลืมตัวได้ลึกซึ้ง แม้จะเป็นตัวร้ายประกอบ แต่การแสดงดี ทำให้พล็อตเรื่องของ นักโทษเนรเทศ สู่เทพตัดสินนาง มีชีวิตชีวายิ่งขึ้น ความน่าเกลียดของตัวละครเล็กๆ ต่อหน้าอำนาจเช่นนี้ ถูกวาดภาพออกมาได้อย่างหมดจด