บรรยากาศในห้องโถงสุดหรูกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ชายในชุดสูทสีเทาที่มีแผลบนหน้าผากพยายามข่มอารมณ์ ในขณะที่อีกฝ่ายที่ดูมอมแมมและเปื้อนเลือดกลับแสดงออกถึงความสิ้นหวังอย่างชัดเจน ฉากนี้ใน ผู้มาเยือนที่มองไม่เห็น ทำได้ดีมากในการใช้ภาษากายเล่าเรื่องโดยไม่ต้องพึ่งพาบทพูดเยอะแยะ สายตาของหญิงสาวที่นั่งนิ่งๆ เหมือนกำลังตัดสินชะตากรรมของทั้งคู่ ความขัดแย้งระหว่างความสง่างามกับความพินาศถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างทรงพลังจนคนดูต้องกลั้นหายใจตาม