ฉากนี้ในผู้มาเยือนที่มองไม่เห็น ทำเอาฉันน้ำตาซึมจริงๆ สีหน้าของชายชุดเขียวที่พยายามกลั้นความเจ็บปวด ขณะที่อีกฝ่ายมีดในมือและรอยยิ้มเย้ยหยัน มันช่างขัดแย้งกันจนหัวใจบีบตัว หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ดูสิ้นหวังจนพูดไม่ออก บรรยากาศในห้องที่ดูหรูหราแต่กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด ทำให้รู้สึกเหมือนเราเองก็ติดอยู่ในสถานการณ์นั้นด้วย การแสดงที่ละเอียดอ่อนทุกสีหน้าทำให้เรื่องราวดูสมจริงจนลืมหายใจ